به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، کمیاب بودن دارو و یا ایجاد بازار سیاه و دلالی برای آن، از آن دسته اتفاقاتی است که اصل انسانی و دینی ایجاب میکند تا خیلی زود برای رفع مساله اقدام شود. نیابد از کنار آن گذشت و یا پیگیری را به آینده موکول کرد. یک عدهای -همین حالا که شما گزارش را میخوانید- از نداشتن داروی مرتبط درد میکشند و در شرایط ناگواری هستند.
تازهترین گزارشها و اظهارات مسئولان حوزه دارو نشان میدهد که اگرچه میزان کمبود دارو در ایران نسبت به سالهای گذشته کاهش یافته، اما همچنان شماری از داروهای تخصصی و حیاتی با کمبود، کاهش موجودی یا دشواری دسترسی روبهرو هستند. اهمیت این مسئله برای بیماران مبتلا به بیماریهای خاص و مزمن بیشتر است؛ زیرا در بسیاری از این موارد، امکان جایگزینی سریع دارو وجود ندارد.
بر اساس آخرین اظهارات سازمان غذا و دارو، تعداد کمبود داروهای اساسی و حیاتی که در سال ۱۴۰۱ به ۳۴۱ قلم رسیده بود، در ماههای اخیر به حدود ۶۵ قلم کاهش یافته است. با این حال، در گزارشهای جدیدتر، حدود ۱۰۰ تا ۱۰۶ قلم دارو با کمبود یا موجودی کمتر از یک ماه شناسایی شدهاند. عمدتا تفاوت این اعداد به زمان پایش، نوع دارو و معیار مورد استفاده برای تعریف کمبود بازمیگردد.
منابع متعدد و رسانه ها، گزارشهای متعددی از کمبودهای دارویی ارائه کرده اند. در میان داروهایی که در ماههای اخیر بیشتر نام آنها در گزارشهای رسانهای و اظهارات انجمنهای بیماران مطرح شده، فرآوردههای مربوط به بیماران هموفیلی و تالاسمی جایگاه ویژهای دارند. فاکتور ۱۳؛ یکی از حساسترین کمبودها
فاکتور انعقادی ۱۳ یکی از مهمترین داروهای مورد نیاز بیماران مبتلا به کمبود این فاکتور است. گزارشهای منتشرشده در ماههای اخیر از کاهش شدید موجودی این فرآورده و دشواری تأمین آن برای بیماران خبر دادهاند.اهمیت فاکتور ۱۳ به دلیل تخصصی بودن آن است. بیمارانی که به این فرآورده نیاز دارند، نمیتوانند به سادگی آن را با یک داروی معمولی جایگزین کنند. در گزارشهای اخیر حتی درباره کاهش ذخیره اضطراری این دارو هشدار داده شده است. …
