ماجرای او در نگاه اول، داستانی درباره ابتکار و اراده انسانی به نظر می رسد؛ اما در پس این تلاش شگفت انگیز، واقعیتی تلخ درباره هزینه های درمان و دشواری دسترسی به مراقبت های پزشکی طولانی مدت وجود داشت.
تشخیص نارسایی کلیه در دوران دانشجویی
هو سونگ ون در سال 1993، زمانی که 21 سال داشت و در موسسه هواشناسی نانجینگ چین تحصیل می کرد، به شدت بیمار شد. تورم صورت، مشکل در دفع ادرار و ضعف جسمانی از جمله علائمی بودند که وضعیت او را نگران کننده کردند. پس از مراجعه به پزشک، مشخص شد که هر دو کلیه او از کار افتاده اند و به بیماری اورمی، مرتبط با نارسایی پیشرفته کلیه، مبتلا شده است.
برای ادامه زندگی، هو به دیالیز خونی منظم نیاز داشت؛ روشی که در آن خون از بدن خارج می شود، از یک فیلتر ویژه عبور می کند تا مواد زائد و مایعات اضافی آن گرفته شوند و سپس به بدن بازگردانده می شود.
اما ادامه این درمان هزینه سنگینی بر خانواده او تحمیل کرد. طبق گزارش های رسانه ای آن زمان، هزینه هر جلسه دیالیز در بیمارستان حدود 400 یوان بود، در حالی که درآمد ماهانه والدینش کمتر از 1500 یوان گزارش شده بود. خانواده برای تامین هزینه ها دارایی های خود را فروختند و از بستگان پول قرض گرفتند، اما پس از حدود شش سال، دیگر توان پرداخت هزینه های درمان را نداشتند. وقتی هزینه درمان به مانعی برای زنده ماندن تبدیل شد
برای بیمارانی که کلیه هایشان عملکرد طبیعی خود را از دست داده است، دیالیز می تواند درمانی حیاتی باشد. این درمان معمولا باید به صورت منظم و در بازه های زمانی مشخص انجام شود؛ بنابراین هزینه آن فقط به یک یا چند جلسه محدود نمی شود، بلکه می تواند برای سال ها ادامه پیدا کند. …

بازار


















































































