الموت، نشانه پیروزی هوش انسان بر طبیعت
عنادی در تشریح اهمیت تاریخی و فرهنگی، این قلعه تاریخی و دژهای پیرامونی آن گفت: قلعه الموت حتی پیش از ورود حسن صباح در سال ۴۸۳ هجری قمری به این منطقه، بنا شده بود؛ اما با ورود او، قلعه توسعه پیدا کرد و شبکهای از دژهای متعدد پیرامون آن شکل گرفت. حمدالله مستوفی اشاره میکند که تنها در منطقه الموت حدود ۵۰ قلعه وجود داشته است و این شبکه به سراسر ایران و آن سوی مرزهای ایران حتی تا سوریه نیز امتداد مییافت.
مؤلف کتاب «فرمانروایان الموت» اضافه کرد: در پرونده ثبت جهانی یونسکو، هفت اثر شامل: مقر حسن صباح در قلعه الموت (گازرخان)، قلعه لمبسر (لمسر)، قلعه شمسکلایه، نبیذر شاه، ایلان و شیرکوه به تصویب رسیدند. این مجموعه، یک شبکه دفاعی کاملاً هماهنگ و وابسته به هم بود؛ به همین دلیل در دل امپراتوری سلجوقی بارها در برابر تهاجمات و محاصرههای طولانیمدت مقاومت کرد. این دژها همراه با مهندسی شگفتانگیز شبکه آبرسانی و ذخیرهسازی، نمونه بارز غلبه انسان و هوش مهندسی بر سختیهای طبیعت در رشتهکوههای سرسخت البرز مرکزی هستند؛ جایی که به سبب موقعیت صعبالعبور و مرتفع آن، «آشیانه عقاب» نام گرفته است.
توجه پژوهشگران به الموت
دکتر عنادی با اشاره به توجه پژوهشگران و نویسندگان به این مجموعه تاریخی گفت: درباره الموت آثار متعددی نوشته شده است؛ از آثار داستانی و رمانهایی چون «خداوند الموت» یا «آشیانه عقاب» گرفته تا سفرنامههایی … …
