عدم برگزاری دیدار رسمی میان مسعود پزشکیان و شی جینپینگ در حاشیه اجلاس سازمان همکاری شانگهای، در شرایطی که دو رئیسجمهور سال گذشته دیداری دوجانبه داشتند، توجهها را به وضعیت روابط تهران و پکن جلب کرده است. همزمان، مواضع مکرر چین درباره تنگه هرمز و تأکید این کشور بر آبراه بینالمللی بودن تنگه و ضرورت عبور بدون مانع کشتیها، میتواند نشانهای از تفاوت منافع دو کشور باشد.
از سوی دیگر، همراهی روسیه با بند مربوط به آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز در بیانیه گروه ۲۰، پرسش دیگری را ایجاد میکند. چرا روسیه برخلاف چین با این بند مخالفت نکرد؟
کوروش احمدی، دیپلمات پیشین ایران در گفتوگو با اقتصادآنلاین به بررسی این تحولات، تفاوت رویکرد چین و روسیه، منافع پکن در خلیج فارس و دلایل رفتار مسکو پرداخته است.
مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانید.
*****
*در حاشیه اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای، روسای جمهور ایران و چین برای دقایقی با یکدیگر به گفتوگو پرداختند. با توجه به اینکه دیدار رسمی دوجانبهای میان آنها انجام نشد، آیا میتوان این مسئله را معنادار دانست؟
ملاقات رسمی دوجانبه بین دو رئیس جمهور در جریان نشست سران سازمان شانگهای در بیشکک انجام نشد، در حالیکه در نشست سران سال قبل در تیانجین که قبل از تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران برگزار شده بود، پزشکیان و شی ملاقات رسمی دو جانبه داشتند. …
