تصور کنید دانشآموزی را که هر روز بعد از مدرسه، با خستگی به خانه برمیگردد و دوباره سراغ کتابهایش میرود. پدر و مادرش از او میخواهند بیشتر تمرین کند، معلم از افت تحصیلیاش میگوید و خودش هم کمکم باور میکند که به اندازه همکلاسیهایش باهوش نیست. اما شاید مشکل اصلاً کمهوشی، تنبلی یا بیعلاقگی نباشد.
واقعیت این است که یادگیری فقط به میزان زمانی که کودک صرف مطالعه میکند وابسته نیست. مغز برای خواندن، نوشتن، محاسبه، تمرکز و به خاطر سپردن اطلاعات، فرایندهای پیچیدهای را انجام میدهد. اگر بخشی از این فرایندها با دشواری روبهرو باشد، ممکن است نتیجه تلاش کودک در کارنامه دیده نشود.
آنا آستاشینا، روانشناس، در گفتوگو با رسانه فدرال پرس توضیح داده است که نمرات ضعیف و مشکلات مداوم در خواندن و ریاضی میتوانند گاهی با ویژگیهای عملکرد مغز، اختلالات جزئی عصبی یا ناتوانیهای خاص یادگیری ارتباط داشته باشند. این موضوع به معنای وجود قطعی یک اختلال در هر دانشآموز ضعیف نیست، اما هشداری است که نباید نادیده گرفته شود. وقتی تلاش کودک با نتیجه کارنامه هماهنگ نیست
یکی از اشتباهات رایج والدین این است که نمره پایین را مستقیماً به کمکاری کودک نسبت میدهند. درحالیکه ممکن است دانشآموز برای یادگیری یک مطلب ساده، چند برابر همکلاسیهایش انرژی مصرف کند.
برای مثال، کودکی که در خواندن مشکل دارد، شاید یک متن کوتاه را بارها بخواند، اما همچنان نتواند مفهوم آن را بهدرستی به خاطر بسپارد. دانشآموز دیگری ممکن است جدول ضرب را تمرین کند، ولی هنگام حل مسئلههای ریاضی در تشخیص اعداد یا ترتیب مراحل دچار اشتباه شود.
در چنین شرایطی، افزایش ساعت مطالعه همیشه راهحل مناسبی نیست. حتی فشار بیشتر میتواند خستگی، اضطراب و احساس ناتوانی را در کودک تشدید کند.
چند نشانه میتواند توجه والدین را جلب کند:
کودک با وجود تمرین مداوم، در خواندن کلمات و درک متن مشکل دارد.
یادگیری مفاهیم پایه ریاضی برای او بسیار دشوار است.
مطالبی را که بارها تمرین کرده، بهسرعت فراموش میکند.
انجام تکالیف ساده زمان غیرمعمولی از او میگیرد.
فاصله میان میزان تلاش و نتیجه امتحانها همچنان زیاد است. …


دانلود از کافه بازار




























































