به فتوای رهبرشهید سلاح هسته‌ای حرام است، اما گفت‌و‌گو در باره آن حرام نیست

روزنامه قدس نوشت: واضح است ما تا زمانی که این فتوا اعتبار داشته باشد موظف به تبعیت عملی از آن هستیم؛ اما حرمت سلاح، به‌معنای حرمت گفت‌و‌گو درباره آن نیست!

گفت‌و‌گو‌ها فرصتی هستند برای بررسی همه ابعاد موضوع و سنجیدن مصالح و مفاسدی که ممکن است موضوعاً زمینه بازنگری را فراهم کند. ضمن اینکه اصل فتوا و مبانی فقهی آن نیز در محافل علمی و به دست دانشوران فقهی قابل بررسی است.

واقعیت این است که جنگ‌ها و به‌ویژه تسلیحات و جنگ‌های مدرن که با جنگ نابرابر و کشتار جمعی گره خورده، با میراث‌های اخلاقی و انسانی ما نسبتی ندارند و با قواعد الهی که زمین را به‌عنوان میراث معرفی می‌کند و به آبادانی‌اش حکم کرده در تعارض است. اما واقعیت جهان که طبق سنت‌های الهی مدیریت می‌شود، همواره اقتضائات دیگری داشته و ازاین‌رو امر شده‌ایم به «اعدوا لهم مااستطعتم من قوه» و «فمن اعتدی علیکم فاعتدوا علیه بمثل ما اعتدی علیکم» تا بتوانیم در برابر تعدیات دشمنان و جنگ‌افزار‌های مختلف، دفاع بازدارنده داشته باشیم.

آمادگی دفاعی، صرفاً یک انتخاب میان گزینه‌های مطلوب نیست؛ بلکه ضرورتی است برای جلوگیری از تحمیل اراده دشمن. این نگاه در اوایل دوره صفویه نیز در مخالفت با سلاح‌های آتشین خود را نشان داد که به شکست‌های مقطعی از عثمانی انجامید. شکست‌هایی که گرچه با تهیه توپ و تفنگ از طریق شرکای خارجی جبران شد، ولی به‌نظر می‌رسد این عقب‌ماندگی تسلیحاتی تا صد‌ها سال باقی ماند و در صنایع نظامی ما نهادینه شد. این در حالی است که صنایع نظامی به‌واسطه حرکت بر لبه فناوری … …