شرایط رشد و تکثیر شاه توت روبوس

شاه توت روبوس از تیرهٔ گل سرخیان (Rosaceae) و جنس Rubus است؛ جنسی بزرگ که شامل تمشک ها و شاه توت ها می شود. اعضای این جنس معمولاً بوته های خاردار با برگ های مرکب و میوه های مرکب از شفتک های ریز (drupelet) هستند.

منطقهٔ بومی و زیستگاه

در منابع فلوری، شاه توت روبوس به عنوان گونه ای مرتبط با فلور اروپا و نواحی معتدل غرب اوراسیا گزارش شده است. زیستگاه های معمول برای بسیاری از گونه های تمشک -و از جمله این تاکسون-شامل حاشیهٔ جنگل ها، پرچین ها، دامنه های نیمه مرطوب، کنار جویبارها و زمین های رهاشده است؛ جایی که نور کافی و خاک نسبتاً غنی فراهم باشد.

تاریخچهٔ شناسایی و پیدایش شاه توت روبوس

گروه Rubus یا همان تمشک ها از نظر رده بندی به طور شناخته شده ای پیچیده است، زیرا دورگه زایی، چندبرابرشدگی کروموزومی و آپومیکسی (بذرزایی بدون لقاح) در آن رایج است. به همین دلیل، نام هایی مانند «neglectus» غالباً به تاکسون هایی اشاره دارند که دیرتر از سایرین تمایز داده شده یا در گذشته با گونه های نزدیک اشتباه گرفته می شده اند. تاریخچهٔ توصیف دقیق این نام بسته به منبع فلور و مفهوم گونه ای به کاررفته می تواند متفاوت باشد. خصوصیات شاه توت روبوس

ساقه و عادت رشدی

(شاه توت روبوس) در گروه روبوس ها، معمولاً به صورت بوته ای با شاخه های نیمه خزنده تا ایستاده دیده می شود. ساقه ها چوبی شونده و شیاردار بوده و در سال اول سبز تا سبزِ متمایل به ارغوانی و در سال های بعد قهوه ای تر می شوند. وجود تیغ های خمیده یا نیمه خمیده روی ساقه، از ویژگی های رایج این جنس است و به گیاه در اتکا و بالا رفتن از تکیه گاه کمک می کند.

برگ

برگ ها متناوب و مرکب اند و غالباً از ۳ تا ۵ برگچه تشکیل می شوند. برگچه ها بیضوی تا تخم مرغی با نوک تیز و حاشیه دندانه دار هستند. سطح رویی برگ معمولاً سبز تیره و نسبتاً براق و سطح زیرین روشن تر و گاه اندکی کرکدار است. دمبرگ ها نسبتاً بلند بوده و ممکن است تیغ های ریز داشته باشند. رگبرگ میانی برجسته و بافت برگ نسبتاً خشن، در تشخیص میدانی کمک کننده است.

گل آذین و گل …