این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از اقتصادنیوز، داستان شنژن در واقع همان چیزی است که به «معجزه اقتصادی چین» یا «الگوی توسعه چینی» شناخته میشود. کشوری که در اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی، با جمعیت انبوه و قحطیزده، یکی از فقیرترین جوامع جهان بود و درآمد سرانه آن حتی از متوسط کشورهای آفریقای زیرصحرا کمتر به نظر میرسید، توانست در فاصلهای کوتاه به دومین اقتصاد بزرگ جهان، بزرگترین صادرکننده کالا و کارخانه متحرک کره زمین تبدیل شود. این مسیر چگونه طی شد؟ آیا آنگونه که تصور میشود، همهچیز حاصل یک نقشه راه دقیق، مهندسیشده و کاملاً برنامهریزی شده از سوی رهبران حزب کمونیست در پکن بود، یا واقعیت پیچیدهتر و حاوی درسهای متفاوتی است؟چین چگونه سرمایهداری شد؟
یکی از تحلیلهای ارزشمند از روند توسعه چین را رونالد کوز، اقتصاددان برنده جایزه نوبل، به همراه نینگ وانگ در کتاب ارزشمند «چین چگونه سرمایهداری شد» ارائه میدهند.
برخلاف افسانهسازیهای رایج که تمام افتخار این جهش اقتصادی را به رهبری درایتمندانه دنگ شیائوپینگ و تصمیمات فوقانی حزب نسبت میدهند، کوز نشان میدهد که تحول اقتصادی چین در واقع حاصل دو جریان همزمان اما کاملاً متفاوت بود: یکی اصلاحات هدایتشده از بالا توسط دولت، و دیگری -که شاید اهمیت بیشتری داشت- انقلابهای حاشیهای یا جنبشهای خودجوش از پایین به بالا که توسط مردم عادی، کشاورزان، کارآفرینان محلی و مسئولان شهری شکل گرفت. کوز توضیح میدهد که چگونه اصلاحات در چین با شکست برنامهریزی متمرکز مائو آغاز شد. …
