کاهش خطر سکته مغزی مجدد با «کنترل زودهنگام ریتم قلب»

به گزارش ایسنا، سکته ایسکمیک شایع‌ترین نوع سکته مغزی است و زمانی اتفاق می‌افتد که خون‌رسانی به بخشی از مغز مختل شود. قطع جریان خون باعث می‌شود سلول‌های مغزی اکسیژن و مواد مورد نیاز خود را دریافت نکنند. پیامدها بسته به محل و شدت آسیب متفاوت‌اند و می‌توانند از ضعف یا اختلال گفتار تا ناتوانی‌های جدی‌تر متغیر باشند. پیشگیری از سکته دوباره اهمیت زیادی دارد، زیرا وقوع مجدد آن ممکن است سلامت و توانایی فرد را بیش از پیش تحت تأثیر قرار دهد.

یکی از مشکلات قلبی که در این خصوص بررسی شده، فیبریلاسیون دهلیزی است؛ نوعی ضربان نامنظم و اغلب بسیار سریع قلب. این وضعیت می‌تواند احتمال تشکیل لخته را افزایش دهد و لخته‌ها ممکن است به بخش‌های دیگر بدن بروند. برای کنترل آن، پزشکان می‌توانند از دارو، شوک الکتریکی کوتاه برای بازگرداندن ریتم قلب، یا روشی به نام ابلیشن استفاده کنند. در ابلیشن، با گرما، سرما یا انرژی الکتریکی بخش کوچکی از بافت قلب تغییر داده می‌شود تا پیام‌های الکتریکی نابهنجار مسدود شوند. پژوهشگران می‌خواستند بدانند کنترل زودهنگام ریتم قلب در افرادی که هم سکته ایسکمیک و هم فیبریلاسیون دهلیزی دارند، با خطر سکته یا لخته بعدی ارتباط دارد یا نه.

محققان دانشگاه کیوتو در ژاپن این موضوع را بررسی کرده‌اند. آن‌ها ارتباط میان شروع زودهنگام درمان برای بازگرداندن ریتم طبیعی قلب و احتمال بستری‌شدن دوباره به دلیل سکته ایسکمیک یا لخته در بخشی دیگر از بدن را سنجیدند. منظور پژوهشگران از «زودهنگام»، آغاز این درمان‌ها در فاصله‌ای تا هشت هفته پس از سکته بود.

پژوهشگران اطلاعات بیش از ۱۴ هزار بیمار بستری‌شده را بررسی کردند که هم سکته ایسکمیک داشتند و هم به فیبریلاسیون دهلیزی مبتلا بودند. میانگین سن این افراد ۸۳ سال بود. از میان آن‌ها، ۲۶۸ نفر، یعنی حدود دو درصد، درمان زودهنگام برای کنترل ریتم قلب دریافت کردند. ۲۰۶ نفر دارو گرفتند، ۶۸ نفر تحت ابلیشن قرار گرفتند و برای … …