از سندرم مرگ ناگهانی بزرگسالان چه می‌دانید؟

به گزارش ایسنا، او فردی سالم به نظر می‌رسید و هیچ بیماری آشکاری نداشت. برای خانواده‌ها، درک چنین اتفاقی بسیار دشوار است؛ چگونه ممکن است فردی به علت یک بیماری قلبی جان خود را از دست بدهد، در حالی که حتی کالبدشکافی نیز مشکلی در قلب او نشان نمی‌دهد؟

به نقل از مدیکال اکسپرس، پاسخ در نکته‌ای نهفته است که گاهی فراموش می‌شود. قلب فقط یک پمپ نیست، بلکه یک اندام الکتریکی نیز هست. هر ضربان قلب با یک سیگنال الکتریکی آغاز می‌شود که در توالی دقیقی در قلب منتشر شده و به هر بخش دستور انقباض می‌دهد. در سندرم مرگ ناگهانی، مشکل معمولا در همین سیستم الکتریکی است، نه در ساختار فیزیکی قلب.

اگر این سیگنال ناپایدار شود، ممکن است آریتمی یا اختلال ریتم قلب ایجاد شود. بیشتر آریتمی‌ها بی‌خطر هستند، اما برخی از آن‌ها که از بطن‌های قلب آغاز می‌شوند، می‌توانند کشنده باشند. در فیبریلاسیون بطنی، فعالیت الکتریکی قلب آشفته می‌شود و قلب به جای پمپاژ خون، فقط می‌لرزد. در نتیجه خون به مغز نمی‌رسد و فرد هوشیاری خود را از دست می‌دهد.

اگر احیای قلبی-ریوی (CPR) و شوک الکتریکی توسط دستگاه دفیبریلاتور انجام نشود، فرد ممکن است ظرف چند دقیقه جان خود را از دست بدهد. این وضعیت همان ایست قلبی است.

تفاوت ایست قلبی و حمله قلبی

ایست قلبی با حمله قلبی تفاوت دارد، هرچند این دو اصطلاح اغلب به اشتباه به جای یکدیگر به کار می‌روند.

حمله قلبی زمانی رخ می‌دهد که انسداد یک شریان، خون‌رسانی به بخشی از عضله قلب را مختل کند. اما ایست قلبی زمانی اتفاق می‌افتد که قلب ناگهان از پمپاژ خون در بدن بازبماند.

حمله قلبی می‌تواند باعث ایست قلبی شود، اما این دو یکسان نیستند. در سندرم مرگ ناگهانی معمولا علت اصلی، اختلال در ریتم الکتریکی قلب است، نه انسداد عروق.

چرا تشخیص سندرم مرگ ناگهانی بزرگسالان دشوار است؟

همین اختلال الکتریکی باعث می‌شود بررسی سندرم مرگ ناگهانی بزرگسالان بسیار دشوار باشد. کالبدشکافی می‌تواند مشکلات ساختاری مانند انسداد شریان، آسیب عضله قلب یا بزرگی قلب را نشان دهد، اما اختلالات الکتریکی معمولا هیچ نشانه‌ای از خود باقی نمی‌گذارند.

پس از مرگ، فعالیت الکتریکی قلب از بین می‌رود و آسیب‌شناس ممکن است قلبی کاملا طبیعی را مشاهده کند؛ در حالی که تنها چند دقیقه پیش، عملکرد الکتریکی آن دچار اختلال مرگبار بوده است. …