او معتقد است که راهکار دو دولتی دیگر ممکن نیست و اینطور استدلال میکند که خودِ اسرائیلیها، همراه با اروپاییها، باید [رژیم] اسرائیل را «از صهیونیسم تهی کنند».
آخرین اثر سانتیاگو آلبا ریکو با عنوان «غزه و سرنوشت جهان، ما را در برابر آینهای ناخوشایند قرار میدهد: آینه دورویی غرب» است.
در این میان، این فیلسوف از سقوط در ورطه بدبینی پرهیز میکند؛ نه به دلیل وجود دلایل خوشبینانه، بلکه به این دلیل که مقاومت فلسطینیان در برابر همه سختیها و با وجود نداشتن هیچ ابزاری، به او امید میبخشد تا بر پایداری و افشای این نسلکشی پافشاری کند. از نگاه او، ما باید به جهانی بیندیشیم که غزه، آن را به عنوان نقطهای بیبازگشت در تاریخ تمدن بشری رقم زده است.
به گفته آلبا ریکو، ما در دورانی از تاریخ زندگی میکنیم که میتوانیم با خیالی آسوده خود را انسانهای نیکی بدانیم، در حالی که در واقع با سکوت یا مشارکت غیرمستقیم خود، در یک دادگاه وحشیانه و بیقانون شرکت کردهایم.
اظهاراتی که اشاره شد، مقدمه مصاحبه خبرنگار ال دیاریو با این نویسنده اسپانیایی است که مشروح آن در ادامه آمده است:
آغاز کتاب بسیار غافلگیرکننده است؛ با دو چهره از دوران کودکی روبهرو میشویم: «کودکی روزانه» که در آن بازی نقش اصلی را دارد، و «کودکی شبانه» که با ترس گره خورده است. و از دل همین دوگانگی است که شما به تحلیل ساختارهای قدرت میرسید. این ایده چگونه شکل گرفت؟
این قیاس را از مطالعه فروید و تماشای فروپاشی دموکراسیها آموختهام. کانت معتقد بود روشنگری یعنی بلوغ بشر، اما ما هنوز در حیاط مدرسه هستیم؛ جایی که قویترها بدون رعایت اصول، حاکم مطلقاند. آن کودکی روزانه که در آن همه با ریاکاری به بازی دموکراسی و اخلاق میپرداختیم، فرو ریخته است. حالا آن کودکی شبانه (ترسها و غرایز پنهان) بر حیاط مدرسه مسلط شده و نظم بازی را به هم زده است. …
