در نزدیک به دو سال گذشته، هویت‌های مذهبی، قومی و محلی یعنی سنی، علوی، درزی، کرد و مسیحی کاملا برجسته‌تر شده‌اند. به این ترتیب، بحران سوریه از یک بحران سیاسی و نظامی به بحرانی درباره خودِ هویت ملی تبدیل شده است. این وضعیت البته ریشه‌هایی عمیق‌تر از سقوط اسد دارد. ۱۴ سال درگیری های داخلی ناشی از مداخلات خارجی، جابه‌جایی میلیون‌ها نفر و فروپاشی بخش بزرگی از ساختارهای دولتی، جامعه سوریه را از هم گسیخته است.
اما تحولات پس از سقوط اسد نشان می‌دهد حکومت جدید هنوز نتوانسته این شکاف‌ها را در چارچوب یک دولت ملی واحد ترمیم کند. در مناطق ساحلی، خشونت‌های مارس ۲۰۲۵ که عمدتاً علویان را هدف قرار داد، آثار عمیقی بر احساس امنیت این جامعه بر جای گذاشت. در سویدا نیز درگیری‌های خونین ژوئیه ۲۰۲۵ میان درزی ها، قبایل بدوی و نیروهای تکفیری حکومت مرکزی، بار دیگر نشان داد که دمشق نمی تواند انحصار قدرت و امنیت را در سراسر کشور برقرار کند. ورود نظامی رژیم صهیونیستی به این بحران و حملات هوایی آن، وضعیت را پیچیده‌تر کرد و نشان داد که حتی بحران‌های داخلی سوریه نیز می‌توانند به سرعت به میدان مداخله قدرت‌های خارجی تبدیل شوند. در شمال و شمال‌شرق نیز مسئله کردها همچنان یکی از چالش‌های اساسی دولت مرکزی است. خواسته‌های مربوط به آموزش و استفاده رسمی از زبان کردی و اعتراضات مربوط به نحوه اجرای توافق با دمشق نشان می‌دهد مسئله هویت کردی هنوز حل نشده است. …
دانلود از کافه بازار
