استاد پژوهشگاه زلزلهشناسی با تشریح ۳ سناریوی احتمالی وقوع زمینلرزه در تهران با بزرگای ۶ تا ۷.۴، گفت: پیامدهای چنین رخدادی میتواند از خسارتهای موضعی و آسیب به ساختمانهای ضعیف تا فروریزش گسترده، اختلال همزمان در زیرساختهای حیاتی و شکلگیری بحران چندبخشی متغیر باشد؛ ضمن آنکه بر اساس برخی مطالعات، مناطق مرکزی و شرقی تهران از نظر آسیبپذیری برجسته هستند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش ایسنا، زمینلرزه ۲۱ آبانماه ۱۳۹۶ ازگله ـ سرپلذهاب با بزرگای گشتاوری ۷.۳، یکی از بزرگترین و مخربترین زمینلرزههای ایران در دهههای اخیر بود؛ رخدادی که در نزدیکی مرز ایران و عراق به وقوع پیوست و بخشهایی از استان کرمانشاه، بهویژه سرپلذهاب را با ویرانی گسترده مواجه کرد. این زمینلرزه حدود ۶۲۰ کشته و بیش از ۱۲ هزار مجروح بر جای گذاشت و هزاران واحد مسکونی را تخریب کرد یا در شمار ساختمانهای غیرقابل سکونت قرار داد. قطع آب و برق، آسیب به زیرساختهای حیاتی، دشواری امدادرسانی و آوارگی شمار زیادی از خانوارها، ابعاد این حادثه را از یک رخداد طبیعی به بحرانی انسانی و اجتماعی تبدیل کرد.
اکنون با گذشت ۹ سال از این زمینلرزه، تجربه سرپلذهاب همچنان یادآور این واقعیت است که به گفته رییس مرکز پیشبینی زلزله پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی، بزرگی زلزله تنها بخشی از معادله خسارت است و میزان آمادگی، کیفیت ساختوساز و تابآوری زیرساختها در تعیین ابعاد فاجعه نقشی تعیینکننده دارند.
درس زمینلرزه ۲۱ آبان ۱۳۹۶ سرپل ذهاب برای تهران :بحران یا خسارت قابل مدیریت؟
مهدی زارع در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به اینکه امسال، نهمین سالروز زمینلرزه ۲۱ آبانماه ۱۳۹۶ ازگله سرپلذهاب و آخرین زمینلرزه با بزرگای بیش از ۷ در ایران است، اظهار کرد: پس از گذشت ۹ سال از این رخداد، این پرسش مطرح است که چه درسهایی از این زمینلرزه برای تهران گرفتهایم و آیا هر زمینلرزه بزرگی الزاماً به بحران ملی تبدیل میشود؟ پاسخ این پرسش منفی است و برای بررسی پیامدهای زمینلرزه باید میان سه مفهوم تمایز قائل شد؛ نخست، اندازه یا بزرگای زلزله، دوم، میزان خسارات فیزیکی و سوم، چگونگی تبدیل این خسارات به بحران انسانی و مدیریتی. …