هدف اصلی از ساخت اکسِلرو، توسعه و آزمایش نسل جدید تایرهای پرفشار و عریض فولدا بود. با این حال، این خودرو صرفا یک نمونه آزمایشگاهی نبود و از ابتدا به عنوان یک پروژه نمایشی و تبلیغاتی نیز طراحی شد تا توانایی تایرهای جدید فولدا را در سرعت های بسیار بالا به نمایش بگذارد.
اکسِلرو از یک پیشرانه 12 سیلندر 5.9 لیتری با قدرت حدود 700 اسب بخار استفاده می کرد و طراحی بدنه آن توسط مرکز طراحی مرسدس بنز شکل گرفت. فرم کشیده و کم ارتفاع بدنه، دماغه تیز و کابین عقب نشسته، ظاهری کاملا متفاوت با مدل های لوکس معمول مایباخ به این خودرو داده بود.
این کوپه در پیست آزمایشی ناردو در ایتالیا به سرعت 351.45 کیلومتر بر ساعت رسید و به یکی از سریع ترین خودروهای لوکس زمان خود تبدیل شد. این آزمایش در واقع ویترین توانایی تایرهای فولدا بود.
ایده استفاده از یک مایباخ برای آزمایش تایرهای فوق سریع نیز کاملا جدید نبود. فولدا در دهه 1930 از یک خودروی آیرودینامیک مایباخ برای آزمایش تایرهای مخصوص سرعت بالا استفاده کرده بود و اکسِلرو در سال 2005 احیای مدرن همان ایده محسوب می شد. …
