این کارزار که اکنون به بیش از ۱٬۳۰۰ امضا رسیده است، چند پرسش اساسی علاقه‌مندان محیط‌زیست را مطرح می‌کند: «چه سازمان یا افرادی سبب این وضع ویرانگر شده‌اند؟ چرا چندین سال است، با وجود پیگیری‌های مردمی و گزارش‌های مختلف میدانی، هیچ‌گونه اقدامی در رابطه با این مسئله مهم زیست‌محیطی انجام نمی‌گیرد؟ مگر برابر اصل پنجاهم قانون اساسی، حفاظت از محیط‌زیست وظیفه‌ای عمومی تلقی نمی‌گردد؟ پس حقوق پایمال‌شده مردم در برابر وظیفه مردم چه می‌شود؟»
مطالبه برای نجات درختان
«موسی محمدپور»، فرهنگی بازنشسته و یکی از نویسندگان کارزار، به پیام‌ما می‌گوید: «این پارک زیر نظر اداره منابع طبیعی است و ۳۰ هکتار از آن قبلاً توسط این اداره درختکاری شده است. اما از زمان واگذاری به پیمانکار، به‌خوبی نگهداری نشده؛ به‌طوری‌که در این مدت شاهد آتش‌سوزی، چرای بی‌رویه دام و قطع درختان بودیم که آسیب‌های بسیاری به پارک وارد کرده است. قبلاً با آبیاری‌نکردن، درختان را خشک می‌کردند، اما از یکی‌دو ماه پیش شاهدیم که با آبیاری بیش از اندازه، باعث شده‌اند تعدادی از درختان از ریشه نابود شوند و از پا دربیایند.»
یکی از انتقادهای او به پیمانکار، اجاره و تغییر کاربری ۶۰ هکتار باقی‌مانده پارک به زمین کشاورزی است که اکنون مزرعه ذرت است. همان انتقادی که پارسال «عباس پاپی‌زاده»، نماینده دزفول در مجلس، نیز مطرح کرده بود: «پیمانکاری که مدیریت پارک لاله دزفول را برعهده دارد، بیشتر به دنبال کشت گندم و جو است و فضای سبز و درختان پارک را به‌خاطر کشت و سود بیشتر از بین برده است.» …
دانلود از کافه بازار
