پارادوکس مسکن ارزان

با وجود ظرفیت‌های مهندسی، فناوری و تولید صنعتی در کشور، صنعتی‌سازی ساختمان هنوز نتوانسته به ابزاری موثر برای کاهش هزینه و تسریع ساخت مسکن تبدیل شود؛ شکافی که به گفته پژمان جوزی، توسعه‌گر صنعت ساختمان، رفع آن به اصلاح سیاستگذاری، هماهنگی نهادی و پاسخگویی میان سازمان‌های سیاستگذار و مجری بازمی‌گردد. مهندس پژمان جوزی، توسعه‌گر صنعت ساختمان، در رویداد «نهضت فناوری در ساخت مسکن و شهرک‌های آینده» ضمن بیان چالش‌های موجود در صنعت ساختمان که مانع از تحول در این بخش با هدف کاهش محسوس هزینه، کیفیت و سرعت تولید مسکن می‌شود، ۶پیشنهاد برای حل موانع موجود ارائه کرد، راه‌حل‌هایی که درواقع مطالبات از سیاستگذار این حوزه هستند.  جوزی در ابتدای نشست این سوال را مطرح کرد که اگر دانش مهندسی، فناوری‌های نوین، توان تولید صنعتی و نیروی انسانی متخصص در کشور وجود دارد، چرا هنوز نتوانسته‌ایم از این ظرفیت‌ها برای ایجاد تحولی محسوس در هزینه، کیفیت و سرعت تولید مسکن استفاده کنیم؟ و چه نهادی مسوول است؟ چرا با وجود سال‌ها بحث درباره صنعتی‌سازی، فناوری‌های نوین، ارتقای کیفیت ساختمان و ضرورت افزایش بهره‌وری، هنوز فاصله معناداری میان آنچه در اسناد و برنامه‌ها مطرح می‌شود و آنچه در بسیاری از پروژه‌های ساختمانی اتفاق می‌افتد، وجود دارد؟

آیا می‌توان تمام مشکلات را به تورم، تحریم، گرانی مصالح و کمبود منابع مالی نسبت داد؟ آیا این عوامل، هرچند واقعی و مهم، می‌توانند توجیهی برای تاخیر در اصلاح فرآیندها، ضعف هماهنگی نهادی و استفاده ناکافی از فناوری‌های در دسترس باشند؟ این توسعه‌گر ساختمانی تاکید کرد: من معتقدم زمان آن رسیده است که از مرحله تشخیص کلی مشکلات عبور کنیم و درباره مسوولیت‌ها، عملکردها و نتایج به‌صورت روشن‌تر صحبت کنیم؛ زیرا مسکن صرفا یک موضوع عمرانی نیست؛ با امنیت اقتصادی خانواده‌ها، امکان تشکیل زندگی، عدالت اجتماعی و اعتماد عمومی ارتباط مستقیم دارد. وقتی دسترسی به مسکن مناسب دشوار می‌شود، دیگر نمی‌توان ناکارآمدی در تولید ساختمان را مساله‌ای صرفا فنی دانست. این مساله، به موضوعی ملی تبدیل می‌شود که مسوولان سیاستگذاری، نهادهای حرفه‌ای و تمام اجزای صنعت ساختمان باید درباره آن پاسخگو باشند. …