دمیتریف در همان مقطع مدعی شد که استفاده از روشهای نوآورانه ساختوساز میتواند هزینه پروژه را از بیش از ۶۵ میلیارد دلار به کمتر از ۸ میلیارد دلار کاهش دهد و امکان تکمیل آن را «ظرف هشت سال» فراهم کند. او در ژوئن ۲۰۲۶، در مجمع بینالمللی اقتصادی سنپترزبورگ، بار دیگر این ارقام را در ارتباط با طرح موسوم به «تونل پوتین ـ ترامپ» مطرح و رسانهای کرد و در اکتبر همان سال نیز ادعای خود را در شبکه اجتماعی ایکس تکرار کرد.
با این حال، این ارقام همچنان برآوردهایی اولیهاند و نباید آنها را بودجهای قطعی و مستقلا تایید شده یا برنامه زمانی نهایی برای اجرای پروژه تلقی کرد.
باید تاکید کرد که اهمیت این طرح اتصال بینقارهای بسیار فراتر از چالشهای مهندسی آن است. از منظر «دکترین اتصالپذیری» آکادمی جهانی حکمرانی آینده (GAFG)، تنگه برینگ صرفا مانعی جغرافیایی نیست که بتوان با راهحلی فناورانه بر آن غلبه کرد؛ بلکه میتواند نقطه ورود به سامانهای گستردهتر از حملونقل، انرژی، تجارت و همکاری نهادی باشد. این ظرفیت باید بهطور جدی بررسی شود، بهویژه آنکه پروژه میتواند گرهای تازه در شبکهای جهانی از شبکههای بههمپیوسته ایجاد کند. فراتر از تونل؛ اتصال سامانهها
تنگه برینگ در باریکترین نقطه خود حدود ۸۲ کیلومتر عرض دارد. ایده اتصال دو سوی این تنگه بیش از یک قرن است که مطرح میشود؛ ایدهای که با وجود تغییر شرایط سیاسی و ظهور نسلهای تازهای از بلندپروازیهای مهندسی، همچنان پابرجا مانده است. علت اجرایینشدن این پروژه تاکنون، تنها دشواری عبور از تنگه نیست؛ فقدان زیرساختهای گستردهتر و همکاریهای لازم برای عملیاتیکردن چنین اتصالی نیز نقش تعیینکنندهای داشته است. …


دانلود از کافه بازار
























































































































