هنرمند، به واسطه جایگاه اجتماعی و تریبونی که در اختیار دارد، مسئولیت بیشتری در قبال گفتار و رفتار خود بر عهده دارد. فعالیت در حوزه فرهنگ و هنر، بهویژه سینما که از گستردگی مخاطب و ظرفیت بالای تأثیرگذاری اجتماعی برخوردار است، نمیتواند از مسئولیتهای اجتماعی و اخلاقی جدا باشد. نمیتوان از یک سو با ادبیاتی توهینآمیز به بخشی از جامعه و ساختار سیاسی کشور حمله کرد و انتظار داشت تمام ظرفیتهای رسمی و اقتصادی کشور برای عرضه محصول هنری در اختیار فرد قرار بگیرد.
مسئله اینجاست که اکران یک فیلم در سینما صرفا یک امکان شخصی برای کارگردان یا تهیهکننده آن نیست. این اتفاق به معنای ورود اثر به چرخه رسمی نمایش، استفاده از زیرساختهای سینمایی، بهرهمندی از ظرفیتهای تبلیغاتی و اقتصادی سینمای ایران و در نهایت دسترسی به مخاطبانی است که بلیت این فیلم را از طریق شبکه رسمی اکران تهیه میکنند.
از همین رو، نمیتوان نسبت به مواضع علنی و رفتار اجتماعی عوامل اصلی یک اثر بیتفاوت بود. در چنین شرایطی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان سینمایی باید پرسید که بر اساس چه ملاحظاتی برای فیلم «جادوی عروسکها» پروانه نمایش صادر شده است؟ آیا مواضع علنی عوامل اصلی آثار … …

بازار

































































































































































