فرزاد کریمی، دبیر این نشست، به اهمیت پرداختن به مفهوم «رانه مرگ» در بحث از نظریه‌های فروید و نقش آن در مسیر تحول روان‌کاوی از فروید تا لکان و ارتباطی که می‌تواند با شیزوکاوی داشته باشد، پرداخت.
او با اشاره به اینکه دلوز و گتاری در کتاب «آنتی ادیپ» نظریه‌های ابتدایی و میانی فروید، از جمله رانه مرگ و عقده ادیپ را رد می‌کنند، اظهار کرد: دلوزو گتاری این نظریه‌ها را واپس‌گرا می‌دانند؛ زیرا عقده ادیپ به دوران کودکی و انباشت عقده‌ها می‌پردازد و رانه مرگ تمایل دارد وضعیت ارگانیسم انسانی و به‌طور کلی ارگانیسم زنده را به وضع اولیه بی‌حرکتی و غیرارگانیک بازگرداند. در عین حال، این دو فیلسوف به شیوه‌هایی از رانه مرگ استفاده می‌کنند.
او افزود: آنها این مفهوم را در راستای اندیشه‌های خود بازتعریف و متحول می‌کنند. در یک خوانش پس‌نگر می‌توانیم اصطلاحاتی مثل بدن بدون اندام یا ماشین میل‌گر را که در فلسفه دلوز و گتاری نقش بنیادین دارند، به رانه مرگ برگردانیم. انسان به‌عنوان ماشین میل‌گر مجموعه‌ای از میدان‌های شدت و جریان‌های شدت است. ماشین‌های میل‌گر، چه انسان چه ماشین‌های اجتماعی، نه به‌عنوان یک سیستم مکانیکی مانند دولت که قانونی وضع می‌کند و طبق آن قانون اراده خاص خود را اعمال می‌کند، بلکه با قطع و وصل جریان‌ها، وقتی به هم برخورد می‌کنند، سوژه انسانی یا اجتماعی معنا پیدا می‌کند. این جریان شدت می‌تواند همان رانه فرویدی باشد. …
دانلود از کافه بازار
