این نمایش، به روزهای منتهی به صلح امام حسن (ع) میپردازد و میکوشد تا با روایتهایی مختلف از دیدگاه شخصیتهایی متغایر چگونگی رخداد این حادثه تلخ تاریخی را بررسی کند؛ ماجرایی که از روایت صرف عبور کرده و به یک خوانش مستقل و هنری از تاریخ بدل شده است.
درهمآمیزی پرفورمنس و همسرایان
گروه پرفورمنس و نیز گروه همسرایان نقشی بهسزا در «آنتاگونیستهای خاکستری» دارند. بازنمایی اتمسفر جنگ و خیمههای نبرد بدون گروه پرفورمنس این نمایش ممکن نیست و نیز همسرایان این اثر که در قالب شعرهایی به واگویه درونیات شخصیتها و تصریح حوادث داستان مشغول هستند در سبک فرمی این نمایش اهمیت دارند. علیاکبر آخوندی در این نمایش این ۲ گروه را به یک گروه تبدیل کرده است و تمامی قطعات را به شکل زنده اجرا می کند. این اتفاق سبب شده تا گروه کر یا همان همسرایان نقشی تماشایی در بستر نمایش ایفا کنند و نیز به انسجام درونی اجرا نیز آسیبی وارد نکنند.
با این حال بهکارگیری عنصر همسرایان بهرغم بازنمایی اتمسفر تاریخی و کمک به تصریح قصهپردازی میتواند مخاطب را از اثر دلزده کند و نیز عیانکردن احساساتی که در درون شخصیتهاست امکان همذاتپنداری عمیق را از او بگیرد. بهطور مثال نوای همسرایان در صحنه مرگ حارث با اینکه کاملا در مسیر تئاتر آئینی کلاسیک قرار دارد اما از امکان احساسبرانگیزی نمایش کاسته است.
برساخت نگاه غیرکلیشهای از شخصیتها …
