به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، عابدی با اشاره به شواهد تاریخی «بانکداری آزاد» و تجربه معاصر «استیبلکوینها» استدلال میکند که در شرایط بحرانی، انگیزه
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
وحید عابدی، پژوهشگر اندیشکده دینا، در یادداشتی با نقد دیدگاه فردریش فون هایک درباره خصوصیسازی پول استدلال میکند که واگذاری انتشار پول به بخش خصوصی نهتنها لزوماً راهحل تورم نیست، بلکه به دلیل ساختار رقابت انحصاری و انگیزه حداکثرسازی سود، میتواند همان آسیبهای پول دولتی را بازتولید کند. به باور عابدی، بر اساس مدلهای ناسازگاری زمانی، ناشر خصوصی پول پس از کسب مقبولیت عمومی ممکن است انگیزهای راهبردی برای فریب بازار و تصاحب حق آقایی پیدا کند. به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، عابدی با اشاره به شواهد تاریخی «بانکداری آزاد» و تجربه معاصر «استیبلکوینها» استدلال میکند که در شرایط بحرانی، انگیزه حفظ اعتبار میتواند جای خود را به انگیزه غارت داراییهای مردم بدهد و در نهایت به فروپاشی ارزش پول منجر شود. از این منظر، وی معتقد است تورم در نظام پول خصوصی لزوماً یک خطای مقطعی نیست، بلکه میتواند پیامد تضاد منافع میان ناشر پول و عموم مردم باشد. مقدمه؛ سودای پایان تورم با خصوصیسازی
عابدی در بررسی دیدگاه فردریش فون هایک، نویسنده اثر کلاسیک «خصوصیسازی پول»، توضیح میدهد که هایک ریشه بسیاری از مشکلات پولی مدرن، بهویژه رکود تورمی و چرخههای تجاری مخرب، را در انحصار دولت بر انتشار پول جستوجو میکند. به روایت عابدی، هایک تورم را ضرورتی اجتنابناپذیر در اقتصاد نمیداند، بلکه آن را نتیجه سوءاستفاده سیاستمداران از ابزار چاپ پول برای تأمین مخارج دولت یا ایجاد رونقهای کوتاهمدت و مصنوعی تلقی میکند.
عابدی مینویسد که از نگاه هایک، اگر بازار پول به روی رقابت بخش خصوصی گشوده شود، سازوکار سود و زیان جایگزین مصلحتسنجیهای سیاسی خواهد شد. بر اساس این دیدگاه، در بازاری آزاد با نرخهای شناور، «پول خوب، پول بد را از میدان به در میکند»؛ زیرا ناشر خصوصی برای ادامه فعالیت خود ناچار است ارزش پولش را باثبات نگه دارد تا اعتماد مشتریان را از دست ندهد. …