در سال ۱۹۲۵، ورنر زومبارت، اقتصاددان آلمانی، اصطلاح «کاپیتالیسم متأخر» را برای توصیف شرایط اروپای پس از جنگ جهانی اول ابداع کرد. در سال ۱۹۷۲، ارنست ماندل، مارکسیست بلژیکی، کتابی با عنوان کاپیتالیسم متأخر را برای توصیف شرایط پس از جنگ جهانی دوم نوشت. هر دو اقتصاددان تلویحاً چنین القا میکردند که کاپیتالیسم در مسیر زوال است و دارد جای خود را به سوسیالیسم میدهد؛ سوسیالیسمی که اکنون در مرحلۀ متأخر خود، بار دیگر در حال بازگشت است.
الکساندریا اوکاسیو کورتز و رشیده طالب، نمایندگان کنگرۀ آمریکا، از اعضای سازمان «سوسیالیستهای دموکرات آمریکا» هستند که حالا در حالت پیروزی است. زهران ممدانی، شهردار نیویورک، با حمایت برنی سندرز، سناتور آمریکایی، از «گرمای جمعگرایی» سخن میگوید. این موج جدید نشان میدهد که سوسیالیسم متأخر هیچ نگاهی به گذشته و تجربههای پیشین ندارد. شرایط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، نخستین دولت سوسیالیستی جهان، را در نظر بگیرید. سوسیالیسم شوروی
مالکوم ماگریدج که در خانوادهای سوسیالیست بزرگ شده بود، در اوایل دهۀ ۱۹۳۰ بهعنوان خبرنگار روزنامۀ گاردین منچستر به اتحاد جماهیر شوروی رفت. در آن زمان، مقامات و شخصیتهای برجستۀ خارجی به شوروی سفر میکردند تا پیشرفت سوسیالیستی را از نزدیک مشاهده کنند. اما عملاً پیشرفت چندانی در کار نبود و روزنامهنگاران مسابقهای ترتیب داده بودند تا ببینند چه کسی میتواند عجیبوغریبترین داستان را بهعنوان واقعیت به خورد دیگران بدهد.
ماگریدج توانست لرد مارلی، از اعضای حزب کارگر در مجلس اعیان بریتانیا، را متقاعد کند که صفهای طولانی برای خرید تقریباً همهچیز، سیاست رسمی حکومت است تا کارگران مشتاق شوروی فرصتی برای استراحت داشته باشند. در آن زمان، استالین در پی اشتراکیسازی کشاورزی بود و قصد داشت کولاکها، یعنی کشاورزان مستقل، را بهعنوان یک طبقۀ اجتماعی از میان بردارد. …

بازار































































































