این روزها اصحاب رسانه میلی سواری بر روی الاغ‌های شیطان‌بزرگ(نماد حزب دموکرات) خر مرادشان شده است و حاضر نیستند به هیچ قیمتی از خر شیطان پایین بیایند.

دو سال قبل پیشنهاد تعیین نقاطی از تهران برای برگزاری تجمعات و اعتراضات مردمی با شرط و شروطی تعیین شد اما همین که آبها از آسیاب افتاد این قانون هم ورافتاد!

اگر برای‌تان جای تعجب است چرا این روزها بین مسئولین برای کسی که توسط خودشان تحقیر و تبعید شده، مسابقه ابراز تاسف و اندوه راه افتاده، باید گفت از نظر آنها یک هنرمند خوب هنرمند مرده است و بر همین اساس درخور تحسین و اکرام!

در صف های اول کنسرت‌های «هووی متال» معمولا تماشاگران تحت تاثیر شور حاصله از آهنگ‌های گروه موسیقی به حالت رقص و پایکوبی آنقدر با شدت به یکدیگر برخورد می‌کنند که به نظر می‌رسد در حال زد و خورد هستند.

آیا می دانید بنده چقدر از کودکی تا همین حالا ضربه از نام فعلیم یعنی «فرزین» خورده‌ام؟ در مدارس به دانش آموزانی که هر اسمی به جز ایرانی داشتند به بهانه‌ های مختلف جایزه می‌دادند و مرا شرمنده نامم می‌کردند.

به مجموعه افتخارات کشور عزیزمان این یکی را هم اضافه کنید که ما تنها کشوری هستیم که مدیران و مسئولینش از سرتاپا، یک پا نخبه و دانشمند و ازهمه مهمتر دکترهستند.