این مصاحبه را می خوانید:
در دلنوشتهتان اشاره کردهاید که شهید لاریجانی «هنر مردان بزرگ را خوب مردن» میدانستند و معتقد بودند «زیباترین زندگیها، زیباترین مرگها را به دنبال دارد.» تجربه زیسته با همسری که چنین باوری داشت، چگونه بود؟
انسانی که در قامت شریک زندگی، نگاه توحیدی داشته باشد ناخودآگاه آدمی را به سمت حیات مؤمنانه و آرامش تثبیت شده میکشاند. روحیه مثبتگرایی و زیبابین بودن ایشان در عمل برای من، تلمّذ در محضر یک طبیب روح و جان بود و من از معرفت نظری و عملی ایشان بهرههای زیادی بردم. همه اینها در سایه تبعیت از ولی فقیه و قائد شهیدمان شکل گرفت.
شما بیشک نزدیکترین و آشناترین فرد به افکار و دیدگاههای شهید لاریجانی درباره مسائل و رویدادها بودهاید، نگاه ایشان به دولت به عنوان نهاد خدمتگزار مردم و سیاستگذار و تصمیمگیر چه بود و در چه مقاطعی و چه رویکردهایی را در دولتها موفق و مثبت ارزیابی میکردند؟
حفظ جایگاههای حقوقی و حاکمیتی برای ایشان اهمیت زیادی داشت. در یکشنبه مجلس (بهمن 1391) که ایشان خیلی مسلط پاسخ رئیسجمهوری وقت را دادند و مورد تشویق علما و دانشگاهیان قرار گرفتند، گفتند مجبور به پاسخ بودم ولی از لطمه به جایگاه ریاست جمهوری ناراحت بودند. از کشاندن اختلافات سیاسی به کف جامعه و ایجاد به هم ریختگی امنیت روانی و اجتماعی و قضاوت نادرست افرادِ کم اطلاع و طبیعتاً هرج و مرج، بهشدت پرهیز داشتند. معتقد بودند مدل نظریه عدالت و توسعه و مدل حکمرانی و ساختارهای ما باید مبتنی بر یک نظریه فکری فلسفی منقّح باشد. کتاب «عقل و سکون» ایشان گواه این مطلب است. میگفتند در روز محشر حساب موذّنین (از عظمت پاداش) و کارگزاران (از سختی حسابشان) جداگانه بررسی میشود. لذا در این میدان(دنیا و آخرتی) تاختن، بسیار سخت و مشقت بار است مگر اینکه نگاه حمایتگرانه و توسعهگرانه در سایه عدالت اجتماعی همراه با عقل و خرد، همفکری و همگرایی سخاوتمندانه داشته باشیم. …
