او در این یادداشت نوشته است:«هنوز هم وقتی به آن شب و روزها فکر می کنم، تمام موهای تنم سیخ میشود! شب کنکور از شدت استرس فقط سه ساعت خوابیدم. من و پدر ومادرم به خاطر شرایط روحی من هر سه در پذیرایی خوابیدیم اما من اصلا خوابم نمیبرد.
چندین بار بیدار شدم و مادرم با انواع دمنوشها سعی میکرد استرسم را کم کند. فردای آن روز، دروس عمومی عالی پیش رفت اما اختصاصیها نه آن طور که میخواستم. از فیزیک شروع کردم، درسی که نقطه قوت من بود، چند تست را رد کردم و شدت استرس و حالت تهوع موجب شد حدود ۱۵ دقیقه را در سرویس بهداشتی از دست بدهم. اگر کنکوری باشید میدانید ۱۵ دقیقه یعنی چه!
بعد از آن شیمی، ریاضی و در آخر دوباره فیزیک را زدم اما کنکور واقعا آن طور که میخواستم پیش نرفت. رتبهام بد نبود ولی با توجه به تلاشی که کرده بودم انتظار رتبه خیلی بهتری داشتم. انتخاب رشتهام تقریبا فقط با یک معیار بود، دانشگاه.
دروغ چرا، فقط دلم میخواست شریف قبول بشوم.
مهندسی نفت دانشگاه تهران قبول شدم و فقط با یک اختلاف، فیزیک محض شریف را از دست داده بودم.اما وارد دانشگاه که شدم ، فهمیدم امکان تغییر رشته وجود دارد، دو ترم تلاش کردم و رنک یک ورودی ۹۹ مهندسی نفت شدم. با توجه به قوانین تغییر رشته و حالا آشنایی با جزئیات بیشتر درسی مهندسی صنایع را انتخاب کردم.
باوجود کمی عقبافتادگی، همه چیز در هشت ترم تمام شد و با رنک سه ورودی ۹۹ رسیدم به جایی که میتوانستم بدون کنکور برای ارشد انتخاب رشته کنم و بالاخره به شریف رسیدم.
حالا وقتی به آن شب کنکور و تمام استرسهایش فکر می کنم، شاید مهمترین چیزی که فهمیدهام این باشد که همیشه قرار نیست همه چیز دقیقا همانطور که ما میخواهیم پیش برود، گاهی مسیر عوض میشود، اما میتوانی باز هم به همان جایی برسی که روز اول آرزویش را داشتی، گاهی فقط باید ادامه داد.»
کد مطلب 997290
