به زبان ساده، اگر خانواری در مرداد سال گذشته برای خرید مجموعهای از لوازم خانگی ۱۰۰ میلیون تومان پرداخت میکرد، برای همان مجموعه در مرداد امسال بهطور متوسط باید حدود ۲۱۸ میلیون تومان هزینه میکرد. این جهش قیمتی در شرایطی اتفاق افتاده که لوازم خانگی کالایی مصرفی روزمره نیست، اما برای بسیاری از خانوارها کالایی ضروری است؛ از یخچال و لباسشویی گرفته تا اجاق گاز و کولر. ممنوعیت واردات؛ سیاستی که قرار بود تولید را نجات دهد
محدودیت واردات لوازم خانگی موضوع تازهای نیست. واردات این کالاها در دهه ۱۳۹۰ چندین بار محدود شد و ممنوعیت گسترده واردات از سال ۱۳۹۷ تاکنون ادامه داشته است. هدف اصلی این سیاست، حمایت از تولیدکنندگان داخلی، حفظ اشتغال و ایجاد فرصت برای توسعه صنعت داخلی عنوان شد.
این سیاست در سالهای گذشته به رشد ظرفیت تولید داخلی کمک کرد و باعث شد بخش قابل توجهی از بازار در اختیار برندهای ایرانی قرار بگیرد. اما مسئله امروز این است که حمایت موقت از تولید داخلی، چه زمانی باید جای خود را به رقابت بدهد؟
در اقتصادی که واردات کالای نهایی برای سالها محدود باشد، تولیدکننده داخلی عملاً با رقیب خارجی کمتری مواجه خواهد بود. این وضعیت میتواند انگیزه برای افزایش بهرهوری، کاهش هزینه و بهبود کیفیت را تضعیف کند. از سوی دیگر، مصرفکننده نیز گزینههای محدودتری برای انتخاب خواهد داشت. …
