لیلا مقیمی در سایت اصفهان زیبا نوشت: «دو روز، سه‌روز، یک هفته، یک ماه…؛ همه لحظه‌هایی که چشم‌‌های نسرین و پسر 18 ساله‌اش خیره به در ماندند تا شاید کلیدی در قفل در بچرخد و چشم مادر و پسر دوباره به مرد خانه روشن شود؛ خبری اما نشد. حالا ده سال از اولین روزی که مرد خانه بدون هیچ حرفی به یکباره خانه را ترک …