اسکیپ پنتییر، پدر هیدن، در بیانیهای گفت: «با اندوهی عمیق، خبر درگذشت تراژیک هیدن عزیزمان را با شما به اشتراک میگذاریم. او نوری شگفتانگیز و نیرویی از طبیعت بود که عشق و شادی وصفناپذیری را به همه کسانی که او را میشناختند و میلیونها نفری که او را روی صفحه نمایش تماشا میکردند، هدیه کرد.»
او همچنین از رسانهها و مردم خواست به حریم خصوصی خانواده احترام بگذارند تا اعضای خانواده بتوانند این «فقدان غیرقابل تصور» را هضم کنند.
جزئیات مربوط به علت و شرایط مرگ او هنوز اعلام نشده است. پنتییر علاوه بر «قهرمانان» و «نشویل»، در فیلمهایی چون «دوستت دارم، بث کوپر»، «جیغ ۴» و «جیغ ۶» و همچنین فیلم تلویزیونی «آماندا ناکس» بازی کرده بود.
او در سال ۲۰۰۶ با ایفای نقش کلر بنت، تشویقکنندهای شکستناپذیر در سریال علمیتخیلی «قهرمانان» شبکه انبیسی، به شهرت گسترده رسید و در چهار فصل این مجموعه حضور داشت.
پنتییر سپس با بازی در نقش ژولیت بارنز در سریال «نشویل» از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸ به شهرت بیشتری رسید. او همچنین نقش کربی رید را در مجموعه فیلمهای ترسناک «جیغ» ایفا کرد؛ از جمله در «جیغ ۴» محصول ۲۰۱۱ و «جیغ ۶» محصول ۲۰۲۳.
پنتییر در فاصله سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ و سپس ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ با ولادیمیر کلیچکو، قهرمان اوکراینی بوکس سنگینوزن، رابطه داشت. آنها در سال ۲۰۱۴ صاحب دختری به نام کایا شدند.
برادر کوچکتر او، یانسن پنتییر، بازیگر، نیز در فوریه ۲۰۲۳ بر اثر عوارض مربوط به دریچه آئورت در ۲۸ سالگی درگذشت.
پنتییر اوایل سال جاری میلادی خاطرات صریح و شخصی خود را با عنوان «این منم: یک حسابکشی» منتشر کرد. او در این کتاب درباره بزرگ شدن در کانون توجه رسانهها بهعنوان یک ستاره کودک، مبارزه با اعتیاد، افسردگی پس از زایمان و دیگر تجربههای شخصی خود نوشته بود.
او پیش از انتشار کتاب در ماه مه، در گفتوگویی با هالیوود ریپورتر درباره مهمترین افشاگریهای کتابش صحبت کرده بود و توضیح داده بود که تا چه اندازه مراقب بوده داستانهای شخصی دیگران را بدون آسیب زدن به آنها روایت کند.
او گفته بود: «در نوشتههایم بهشدت از آدمها محافظت میکردم. احساس میکردم توانایی روایت داستانهای خودم را دارم و میتوانم آنها را آنقدر سرگرمکننده بنویسم که برای انتشار در قالب کتاب مناسب باشند، بدون اینکه مجبور باشم دیگران را تخریب کنم.»
پنتییر همچنین درباره تجربهاش در «نشویل» نوشته بود؛ بهویژه زمانی که خط داستانی شخصیت ژولیت بارنز به تدریج به مشکلات شخصی خود او، از جمله افسردگی پس از زایمان و الکل، شباهت پیدا کرد.
پنتییر در ۲۱ اوت ۱۹۸۹ در پالیسیدز نیویورک متولد شد. مادرش لسلی آر. ووگل، بازیگر و تهیهکننده، مدیریت حرفهای او را بر عهده داشت و پدرش آلن لی «اسکیپ» پنتییر، کاپیتان بازنشسته آتشنشانی نیویورک بود.
او فعالیت هنری خود را در تنها ۱۱ ماهگی و با حضور در یک آگهی تبلیغاتی اسباببازی آغاز کرد.
پنتییر در سال ۲۰۲۳ به انترتینمنت تونایت گفته بود: «آشنایی من با بازیگری در واقع از ۱۱ ماهگی شروع شد. قطار اسباببازی پلیاسکول اولین تبلیغ من بود، اما نمیدانم واقعاً میشود آن را شروع بازیگری دانست یا نه، چون فکر نمیکنم آن موقع اصلاً بازیگری در کار بود. دیالوگی نداشتم، فقط بازی میکردم.»
او همچنین از فیلم «به یاد تایتانها» محصول ۲۰۰۰ بهعنوان یکی از محبوبترین تجربههای کاری خود یاد کرده بود و گفته بود اگر میتوانست به هر دورهای از زندگیاش بازگردد، آن دوره را انتخاب میکرد.
پنتییر برای بازی در «نشویل» نامزد دریافت جوایز گلدن گلوب، جوایز تلویزیونی انتخاب منتقدان، تینی چویس و پیپلز چویس شد. بازی او در «قهرمانان» نیز برایش نامزدی جایزه تینی چویس و یک جایزه یانگ آرتیست به همراه داشت. او برای بازی در «به یاد تایتانها» نیز جایزه یانگ آرتیست را دریافت کرد.
5959 کد مطلب 2261360
