او فیلم را در به چالش کشیدن و نمایش بخشی از واقعیتهای اجرای احکام موفق دانست و گفت: نگاه فیلم این نبوده که به مقررات صرف آیین دادرسی بپردازد. به همین دلیل برخی مبانی حقوقی در آن رعایت نشده است؛ برای نمونه حضور قاضی دادگاه در محل اجرا مرسوم نیست و قانون آن را پیشبینی نکرده و همچنین اعطای مهلت یا بخشش در این قالب با رویه موجود همخوان نیست. شهریاری گفت: اگر فقط با نگاه حقوقی به فیلم نگاه نکنیم، میبینیم که اثر بیشتر به تجربه زیسته زندانیان و موضوع بزهکاری نظر دارد.
در این نشست علیرضا مشهدیزاده، عضو هیات علمی دانشکده حقوق دانشگاه آزاد، گفت: کار سینما تبدیل مضامین اخلاقی، حقوقی و اجتماعی به نوعی سرگرمی است. او توضیح داد که فیلمساز باید این مضامین را در قالب درام بگنجاند تا مخاطب بتواند دو ساعت تماشایشان کند، بنابراین نمیتوان با نگاه صرفا حقوقی به فیلم نگاه کرد.او افزود که در پس هر صحنه مضامین مختلفی نهفته است و نمونهاش سینمایهالیوود است که حتی یک دادگاه معمولی را به روایتی دراماتیک تبدیل میکند، مثلا قاضیای که میان اجرای قانون و پیروی از احساسات برآمده از پرونده درگیر است.
مشهدیزاده درباره نگاه فیلم به قصاص گفت: در مواجهه با جرائم دو الگوی «نظام کیفری سخت» مانند چین و آمریکا و «نظام کیفری نرم» مانند … …

بازار




































































































