همدستی زن سوم و مرد غریبه در مسمومیت مرگبار شوهر

  ‌احراز هویت

در نتیجه معاینات به عمل آمده مشخص شد که مقتول به دلیل مسمومیت دارویی جان باخته است و همچنین از طریق بانک ژنتیک، با انجام آزمایش دی‌ان‌ای هویت او محرز گردید و معلوم شد او مردی 71ساله به نام ابراهیم است که دو فرزند پسر دارد.موضوع مرگ مشکوک ابراهیم به اطلاع پسران او رسانده شد و آنها اعلام کردند که پدرشان اخیرا با خانمی به نام مرجان ازدواج کرده بود اما بعد از مرگ ابراهیم، مرجان به طرز مشکوکی ناپدید شده بود.

یکی از پسران ابراهیم گفت:«حدود دو سالی می‌شد که پدر ما با مرجان ازدواج کرده بود. در واقع مرجان همسر سوم پدرم بود که از او 20سال کوچکتر بود. ما مشغول زندگی خودمان بودیم و تصور می‌کردیم که پدرم و مرجان هم درگیر زندگی روزمره‌شان هستند. گاهی اوقات به پدرمان سر می‌زدیم اما خیلی وقت‌ها پیش می‌آمد که مشغله‌های زندگی باعث می‌شد چند روزی از او بی‌خبر باشیم.»

او ضمن اشاره به این موضوع که در زمان وقوع حادثه هم چند روزی بود با پدرشان تماس نداشتند، گفت:«وقتی از موضوع با خبر شدیم اولین کسی که سراغش را گرفتیم مرجان بود اما او خانه پدرم را ترک کرده و تلفنش هم خاموش است. ما به مرجان مشکوک هستیم و از او شکایت داریم.» با طرح این شکایت مرجان به عنوان تنها مظنون پرونده تحت تعقیب قرار گرفت و مدتی بعد از قتل ابراهیم با ردزنی‌های دقیق پلیسی شناسایی و دستگیر شد.

  دستگیری دو متهم

بعد از دستگیری مرجان مشخص شد که او اخیرا با مردی به نام نادر که از اقوام دور مرجان بود؛ ارتباط پنهانی داشته است.مرجان در مواجهه ابتدایی با ماموران پلیس اظهار داشت که دارویی مسموم در دمنوش شوهرش ریخته و به او خورانده بود که این دارو را نادر برای او تهیه کرده بود. به این ترتیب نادر نیز به عنوان دومین متهم پرونده دستگیر شد.

مرجان 49 ساله در تشریح ماجرا به ماموران گفت: «حدود دو سال قبل بود که با ابراهیم ازدواج کرده بودم. او مردی بددل و شکاک بود و با اینکه سن و سالی از من گذشته و در آستانه پنجاه سالگی هستم اما روی پوشش من حساس بود و حتی اجازه رفت و آمد آزادانه و معاشرت با اقوام و دوستانم را به من نمی‌داد. همین رفتارهایش باعث شده بود که از زندگی با او خسته شوم.»

او در ادامه گفت:«مدتی قبل از حادثه بود که به خاطر یک ملک با عروسم یعنی همسر پسرم که حاصل ازدواج اول من است؛ اختلاف حقوقی پیدا کردیم و پرونده قضایی برای این ملک تشکیل شد. در جریان تردد به محاکم قضایی دادگستری یکی از بستگان به من گفت که نادر که از فامیل‌های دور ما بود دانش حقوقی دارد و می‌تواند به من کمک کند.

من هم به او مراجعه کردم و او به من کمک کرد که رای پرونده به نفع من صادر شود. بعد از اینکه مشکل ملکی حل شد، ارتباط من و نادر ادامه پیدا کرد و من گاهی با او از رفتارهای ابراهیم درددل می‌کردم. به او گفته بودم همسرم بددل و بداخلاق است و اجازه نمی‌دهد از خانه بیرون بروم. نادر هم پیشنهاد داد داروی خواب آور به ابراهیم بخورانم تا بتوانم وسایلم را جمع کنم و از فرصت استفاده کرده و از خانه فرار کنم.»

  روز حادثه

مرجان در مورد روز حادثه گفت:«من و نادر به همدیگر علاقه‌مند شده بودیم. نادر می‌گفت بعد از فرار از خانه ابراهیم می‌توانیم با هم فرار کنیم. شوهر من گاهی متادون و تریاک مصرف می‌کرد. اعتیاد شدید نداشت اما نادر می‌گفت موقع مصرف متادون، باید داروی خواب‌آور را به ابراهیم بخورانم. روز قبل از حادثه بود که او دارو را تهیه کرد و به دستم رساند و روز حادثه من آن را در دمنوش ریختم و به ابراهیم دادم.

وقتی به خواب عمیق فرو رفت به سرعت شروع به جمع آوری وسایلم کردم اما همان موقع متوجه شدم که حالت ابراهیم از خواب عمیق به حالت بیهوشی تغییر کرده است. همچنان داشتم به جمع آوری وسایلم ادامه می‌دادم که دیدم از دهان ابراهیم کف بیرون آمده است.سریع به نادر زنگ زدم و موضوع را به او گفتم و او فورا خودش را به خانه ما رساند.

وقتی نادر از راه رسید من مطمئن شده بودم که ابراهیم مرده است چون هیچ حرکتی نمی‌کرد.نادر هم گفت که ابراهیم فوت کرده و او را پتوپیچ کرد و ساعت دو نیمه شب جسد را با خودرویش به خارج شهر منتقل کرد.»با اقاریر متهمان و تکمیل تحقیقات پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان تهران ارجاع شد و متهمان برای دفاع از خود پای میز محاکمه رفتند.

  ‌در دادگاه

در ابتدای جلسه رسیدگی پسران ابراهیم به عنوان اولیای دم تقاضای قصاص متهم را کردند سپس مرجان در جایگاه دفاع قرار گرفت و ضمن انکار اتهام خود گفت:«من قصد کشتن ابراهیم را نداشتم چون او مرد خوبی بود و به من بدی نکرده بود.او حتی به عنوان مهریه من ملکی به نامم زده بود و بابت آن مدیونش بودم.برای همین انگیزه ای برای کشتنش نداشتم.اما ادامه زندگی با او برایم ممکن نبود چون او بددل بود و می‌خواستم به خواب عمیقی فرو برود و فرصت پیدا کنم از خانه‌اش فرار کنم.»

در ادامه محاکمه نوبت به نادر رسید که در برابر اتهام معاونت در قتل عمدی از خود دفاع کند و او گفت:«قصد من فقط این بود که به مرجان کمک کنم.من به او علاقه پیدا کرده بودم و می‌خواستیم با همدیگر ازدواج کنیم.دارویی که به مرجان دادم خواب آور بود و قصد قتل نداشتیم برای همین اتهامم را قبول ندارم.»

در این قسمت از جلسه محاکمه، محمد شمس وکیل نادر در دفاع از او گفت:«بین دو متهم پرونده وحدت قصد وجود نداشته، در حالی که یکی از ارکان اثبات اتهام معاونت در قتل وجود قصد واحد بین مباشر و معاون جرم است.از سویی پزشکی قانونی علت فوت را مسمومیت دارویی اعلام کرده اما آزمایش سم شناسی انجام نشده و مشخص نیست که مسمومیت منجر به مرگ دقیقا با چه دارویی رخ داده است و همچنین مشخص نیست که مسمومیت ایجاد شده تا چه اندازه در مرگ ابراهیم موثر بوده است.»

در پایان جلسه رسیدگی با توجه به وجود ایرادات و نواقص در پرونده، دستور تکمیل تحقیقات صادر شده و پرونده به دادسرا عودت داده شد. وکیل نادر تقاضای تقلیل میزان وثیقه موکل خود را جهت تبدیل قرار بازداشت به قرار وثیقه را نیز مطرح کرد که این درخواست تا تکمیل تحقیقات از سوی دادسرا؛ توسط قضات مورد تائید قرار نگرفت. به این ترتیب متهمان بار دیگر پای میز محاکمه خواهند رفت.