مهرداد ادهمی؛ روزنامهنگار / خبر درگذشت مسعود امیرلویی برای جامعه عکاسی ایران، یادآور فقدان یکی از چهرههای مؤثر این عرصه است؛ اما شاید مهمتر از خود خبر، فرصتی باشد برای بازخوانی دورهای از تاریخ عکاسی ایران که امروز، با فاصله گرفتن از آن، اهمیتش بیشتر آشکار میشود.
امیرلویی متولد ۱۳۳۷ بود و تحصیلات دانشگاهی خود را نیز در عرصه عکاسی دنبال کرد. او کارشناسی عکاسی را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد عکاسی را از دانشگاه هنر دریافت کرد. اما مسیر حرفهایاش به تحصیلات دانشگاهی محدود نماند. عکاسی، آموزش، داوری و فعالیت مطبوعاتی، وجوه مختلف حضور او در عرصه هنر و فرهنگ ایران بود. سالها آموزش داد، با نسلهای مختلف علاقهمندان و فعالان عکاسی در ارتباط بود و در جشنوارهها و رویدادهای عکاسی به عنوان داور حضور داشت.
با این همه، یکی از مهمترین وجوه کارنامه او را باید در ارتباط با «مجله عکس» جستوجو کرد. در روزگاری که اینترنت و شبکههای اجتماعی وجود نداشتند و دسترسی به کتابها، مجلات و منابع تصویری جهان بسیار دشوارتر از امروز بود، یک نشریه تخصصی میتوانست نقشی بسیار فراتر از یک رسانه داشته باشد. برای بسیاری از جوانان علاقهمند عکاسی، مجله عکس پنجرهای بود که از فضای محدود پیرامون گشوده میشد و آنها را با جهان وسیعتر عکاسی آشنا میکرد. امیرلویی در دورهای که مدیریت و سردبیری مجله عکس را بر عهده داشت، در تثبیت جایگاه آن در فضای فرهنگی و حرفهای عکاسی ایران سهم مهمی داشت. اهمیت این نقش را نباید با معیارهای امروز سنجید. امروز با چند لمس ساده میتوان به هزاران تصویر، مقاله، گفتوگو و آرشیو دسترسی پیدا کرد؛ اما آن روزها، رسیدن یک شماره مجله به دست یک جوان میتوانست اتفاقی جدی باشد؛ اتفاقی که اولین آشنایی او با یک عکاس بزرگ، یک جریان تازه یا حتی اولین جرقه انتخاب مسیر حرفهایاش را رقم بزند. …
