بر اساس اطلاعات به دست آمده، استقرار اولیه این سامانه ها در استان ورونژ روسیه انجام شده و شش خودروی پرتابگر در کنار نیروهای متخصص کره شمالی در این منطقه مستقر شده اند. هدف اصلی از تحویل این تسلیحات، ایجاد یک کانال تامین موازی در کنار خطوط تولید داخلی موشک های اسکندر-ام روسیه است تا توان ضربتی مسکو برای هدف قرار دادن زیرساخت های کلیدی در عمق خاک اوکراین به شکل چشمگیری افزایش یابد.
جهش ابعادی و ارتقای مهندسی در سری هواسونگ-11
موشک کی ان-30 در واقع یک بازطراحی کامل و بزرگ سازی اساسی بر پایه پلتفرم هواسونگ-11 (به ویژه نسخه کی ان-23) به شمار می رود. طراحان نظامی کره شمالی با افزایش 15 درصدی در طول و قطر بدنه، ابعاد این موشک را به ترتیب به 10.2 متر و 1.26 متر رسانده اند. این افزایش ابعاد، حجم داخلی فوق العاده ای را برای گنجایش سوخت بیشتر، موتور قدرتمندتر و سر جنگی سنگین تر فراهم کرده است.
قلب پیشران این سامانه از یک موتور سوخت جامد تک مرحله ای با نیروی رانش تقریبی 406.8 کیلو نیوتون بهره می برد. استفاده از پیشران جامد ساختاری به این معناست که موشک به صورت سوخت گیری شده و آماده شلیک روی خودروهای پرتابگر 10×10 حمل می شود و بر خلاف سامانه های سوخت مایع قدیمی، نیاز به عملیات پرریسک و زمان بر سوخت گیری در خطوط مقدم ندارد. کلاهک 2.5 تنی؛ توان تخریب بی سابقه در بردهای دور
بارزترین ویژگی فنی کی ان-30، قدرت تخریب خیره کننده آن است. در حالی که کلاهک استاندارد موشک اسکندر-ام روسی حدود 480 کیلوگرم و کلاهک موشک کی ان-23 حدود 500 کیلوگرم وزن دارد، کره شمالی توانسته است کلاهک جنگی کی ان-30 را به وزن 2500 کیلوگرم (2.5 تن) برساند. این حجم از مواد منفجره، پنج برابر سنگین تر از کلاهک موشک های هم رده است. بردهای تخمینی برای این سامانه بین 600 تا 900 کیلومتر اعلام شده، اگرچه افزایش وزن کلاهک مستقیما بر کاهش برد عملیاتی تاثیرگذار خواهد بود. …
