سال ۲۰۲۲ این فرض را به چالش کشید. برای نخستینبار در تجربه بسیاری از سرمایهگذاران آمریکایی، هم سهام و هم اوراق قرضه همزمان کاهش یافتند و در نتیجه بخش دفاعی پرتفوی نتوانست زیان بخش پرریسکتر را جبران کند. هرچند افت سهام به شدت بحران سال ۲۰۰۸ نبود، عملکرد کل سبد ۶۰/۴۰ به همان اندازه برای سرمایهگذاران آسیبزا شد.
ویلسون معتقد است چنین تجربهای باعث شد بسیاری از سرمایهگذاران در تصمیمگیری دچار تردید شوند. با این حال، او همچنان بر حفظ سرمایهگذاری بلندمدت، تنوعبخشی و استفاده از روش متوسطگیری هزینه دلاری تأکید دارد. از نگاه او، همان اندازه که فروش سهام در کف بازار میتواند زیانبار باشد، خرید هیجانی در اوج قیمتها نیز به بازده بلندمدت آسیب میزند.
مسئله اصلی اکنون این است که سهام و اوراق قرضه بیش از گذشته با یکدیگر همبستگی پیدا کردهاند و بنابراین مزیت تنوعبخشی طبیعی گذشته را کمتر فراهم میکنند. به همین دلیل، ویلسون معتقد است سرمایهگذاران برای تقویت بخش دفاعی پرتفوی باید به ابزارهای دیگری نیز توجه کنند. طلا؛ دارایی دفاعی نه ابزار درآمدی
در این چارچوب، طلا جایگاه ویژهای در نگاه مورگان استنلی پیدا کرده است. ویلسون تأکید میکند که این بانک مدتهاست از طلا حمایت میکند، نه به عنوان دارایی مولد درآمد، بلکه به عنوان ابزاری دفاعی در برابر ریسکهای پرتفوی و تورم.
او در کنار طلا، بیتکوین را نیز به عنوان یکی از داراییهایی مطرح میکند که ممکن است در برخی شرایط نقشی مشابه در پوشش تورم داشته باشد. با این حال، توصیه او کنار گذاشتن کامل اوراق قرضه نیست. از نگاه ویلسون، سرمایهگذاران میتوانند با کاهش سررسید اوراق و مدیریت ریسک نرخ بهره، همچنان از درآمد ثابت به عنوان بخشی از یک سبد متنوع استفاده کنند. …
