پس از خاموشی موتور، کلاهک مانند یک پرتابه آزاد، مدار بیضوی را طی میکند تا به زمین بازگردد. بنابراین، برد بیشتر یعنی دستیابی به سرعت نهایی بالاتر در لحظه خاموشی موتور؛ فرمولی که در علم هوافضا وابسته به وزن سازه، میزان سوخت و راندمان موتور است.
نخستین و سریعترین راهکار برای افزایش مسافت پیمایش، تغییر در جرم محموله یا سرجنگی است. در محاسبات مکانیک پرواز، هرچه جرم بار خروجی کمتر باشد، همان پیشرانه میتواند سازه را به شتاب و سرعت ثانویه بالاتری برساند.
مهندسان به دو شیوه با این متغیر بازی میکنند: روش اول، جایگزینی فلزات سنگین کلاهک با آلیاژهای مدرن آلومینیوم، تیتانیوم و لایههای کامپوزیتی فیبر کربن است تا وزن بدنه کلاهک کم شود بدون اینکه از حجم مواد منفجره کاسته شود.
روش دوم، کاهش مستقیم وزن مواد ناریه است که انرژی جنبشی بیشتری به سیستم میبخشد اما در نقطه مقابل، قدرت تخریب را کاهش میدهد.
علاوه بر این، استفاده از فرمهای آیرودینامیکی باریک با ضریب پَسار پایین، اصطکاک هوا را هنگام شیرجه نهایی کاهش داده و به پایداری انرژی جنبشی تا نقطه برخورد کمک میکند.
در زمینه تاکتیکی متعارف هم میشود با افزایش تعداد پرتابهها، مشکل کاهش سرجنگی را حل کرد.
دومین متغیر بنیادین، مخازن و ساختار شیمیایی سوخت است. اما چالش اینجاست که افزایش سوخت به معنی سنگینتر شدن پرتابه در پای … …


دانلود از کافه بازار
































































