بازار
آرمان امروز – مجتبی گهستونی: در آستانه برگزاری آیین بزرگداشت روز جهانی میراث فرهنگی ناملموس، مرکز منطقه‌ای تهران با انتخاب موضوع «میراث زنده و آب» و معرفی سه تجربه برگزیده از استان‌های سمنان، هرمزگان و فارس، می‌کوشد توجه عمومی را به جایگاه دانش بومی در مدیریت منابع آب و تاب‌آوری جوامع جلب کند. آتوسا مومنی، مدیرکل این مرکز، در گفت‌وگو با آرمان امروز، از ضرورت عبور از ثبت‌محوری، اهمیت مشارکت جوامع محلی و مسئولیت رسانه‌ها در شناساندن میراث زنده سخن می‌گوید.
برای بزرگداشت روز جهانی میراث فرهنگی ناملموس در روز دوشنبه ۱۸ آبان چه برنامه‌هایی تدارک دیده‌اید و چرا موضوع «میراث زنده و آب» را انتخاب کرده‌اید؟
نخست باید یادآور شوم که روز جهانی میراث فرهنگی ناملموس، حاصل یک تحول مهم در نگرش جهانی به میراث بشری است. دو دهه پس از تصویب کنوانسیون ۲۰۰۳ یونسکو، کنفرانس عمومی این سازمان در سال ۲۰۲۳، هفدهم اکتبر را به این عنوان تعیین کرد و اکنون در سال ۲۰۲۶، سومین سال بزرگداشت آن را پشت سر می‌گذاریم. اهمیت این مناسبت در آن است که میراث ناملموس را از محدوده گفت‌وگوهای تخصصی فراتر می‌برد و به مسئولیتی مشترک در میان دولت‌ها، جوامع محلی و شهروندان تبدیل می‌کند. امسال تصمیم گرفتیم بزرگداشت این روز جهانی را به اهدای «جایزه میراث زنده و آب» متبرک سازیم؛ زیرا آب، یکی از روشن‌ترین جلوه‌های پیوند میان دانش تاریخی، فرهنگ زیسته و آینده سرزمین ماست. ایران تنها سرزمین قنات‌ها، آب‌انبارها و سازه‌های آبی تاریخی نیست؛ سرزمینی است که در مواجهه با کم‌آبی، دانشی گسترده درباره شناسایی، استحصال، ذخیره، تقسیم و بهره‌برداری مسئولانه از آب پدید آورده است. در این آیین که با همکاری مرکز ثبت، حفظ و احیای میراث فرهنگی و طبیعی برگزار می‌شود، سه تجربه برگزیده از استان‌های سمنان، هرمزگان و فارس معرفی و تقدیر خواهند شد. همچنین فرصتی برای گفت‌وگو میان مدیران، پژوهشگران، دانشگاهیان و نمایندگان جوامع محلی درباره نقش میراث زنده در پاسخ به بحران‌های معاصر فراهم می‌شود. هدف ما آن است که نشان دهیم میراث ناملموس، فقط حافظه گذشته نیست؛ می‌تواند بخشی از دانایی مورد نیاز برای ساختن آینده باشد. …
