این نوجوان اهل بلاروس یکی از ستارههای بزرگ مسابقات پاریس بود و در مسیر رسیدن به فینال، ایان نپومنیاشی، نادربک عبدوساتوروف و هیکارو ناکامورا را شکست داده بود. اما در فینال، دیگر راهی برای ادامه دادن نبود. کارلسن بدون از دست دادن حتی یک بازی از سد او گذشت و با اقتداری چشمگیر از عنوان قهرمانی خود در جام جهانی ورزشهای الکترونیکی دفاع کرد.
قهرمانی کارلسن در چنین رقابتهایی چندان غافلگیرکننده نیست، اما چیزی که بیش از همه در عملکرد او جلب توجه کرد، میزان کارآمدی و دقتش بود. او حتی در شرایطی که با بیماری دستوپنجه نرم میکرد، رقبای خود را یکی پس از دیگری کنار زد.
کارلسن در مسیر قهرمانی مقابل مجموعهای از چهرههای سرشناس، از جمله آندری اسپیچنکو، هانس نیمان، نیهال سارین، علیرضا فیروزجا و در نهایت لازاویک، بدون شکست باقی ماند. در بسیاری از این دیدارها، او عملاً هیچ فضایی برای نفس کشیدن یا پیشروی به رقبایش نداد.
الهام از مورینیو برای قهرمانی!
لازاویک معتقد است کارلسن دیگر آن بازیکنی نیست که چند سال قبل میشناختیم. از نگاه او، شطرنجباز نروژی دیگر علاقهای به ورود به موقعیتهای پیچیده و جنگیدن در آنها ندارد و ترجیح میدهد تا جایی که میتواند بازی را ساده کند و کار را به پایان برساند.
لازاویک در گفتوگو با ایندیَن اکسپرس گفت: "مثلاً چند سال پیش، او بیشتر تلاش میکرد شطرنجی مبارزهایتر بازی کند و بیشتر از آن لذت میبرد. اما حالا احساس میکنم دیگر چندان علاقهای به این کار ندارد. او همه چیز را تعویض میکند و در آخر بازی هم خیلی بهتر است. بنابراین تلاش نمیکند برای خودش پیچیدگی ایجاد کند."
کارلسن با این تحلیل مخالفتی نداشت و آن را پذیرفت. او توضیح داد که رویکرد متفاوتش در پاریس نه نشانه کاهش انگیزه، بلکه تصمیمی کاملاً آگاهانه بوده است. …
















