روانشناسی خانواده نشان میدهد که ناهماهنگی پنهان بین پدر و مادر یعنی وضعیتی که در آن والدین در ظاهر با هم همراستا به نظر میرسند اما در پنهان یا با پیامهای غیرکلامی و تصمیمهای متضاد یکدیگر را خنثی میکنند، گاهی اثراتی مخربتر و عمیقتر از تعارضهای آشکار بر روح و روان کودک باقی میگذارد. کودک که حسگرهای عاطفی بسیار حساسی دارد، این ناامنی شناختی و روانی را کاملاً جذب کرده و در میان دو ولتاژ متضاد دستپاچه و سردرگم میشود.
این پدیده، کودک را در موقعیتی قرار میدهد که روانشناسان آن را «محیط پرورشی ناپایدار» مینامند. زمانی که قواعد بازی تربیتی هر لحظه به صورت غیرعلنی تغییر میکند، شالودهی امنیت روانی فرزند فرو میریزد. برای درک بهتر این آسیب، باید دید این ناهماهنگیهای پنهان در چه شرایطی رخ میدهند، چه ابعاد علمی و روانشناختی پشت آنهاست و چگونه فرزندان بدون آنکه کسی رسماً متهم شود، در آتشِ این جنگِ بیصدا میسوزند.
اثرات ناهماهنگي والدين در شخصيت كودك چيست؟
برگرفته از كتاب با فرزند خود چگونه رفتار كنيم نوشته محمدرضا شرفي
پذيرفتن اين مطلب چندان دشوار نيست كه هيچ پدر ومادري با نقشه و برنامه پيشين و از قبل تعيين شده فرزند خود را ناكام و بدبخت نمي كند. همه پدر و مادرها با آرزوي روزي بهتر و سعادتمندتر سر از خواب بر مي دارند و تصميم مي گيرند كه امروز عاقلانه تر و صبورتر با فرزندانشان ارتباط برقرار نمايند. ولي ايراد اساسيدر بي اطلاعي از روشهاي مطلوب در تربيت ماهنگ فرزند نهفته مي باشد.
حال ملاحظه كنيم تاثيرات ناهماهنگي والدين در تربيت فرزندان چگونه تجلي مي يابد؟ …
