اعتماد/متن پیش رو در اعتماد منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست غزل لطفی| پرستاری از آن دسته شغل‌هاست که علاوه بر تخصص، تجربه و پشتکار، باید عاشق آن باشی تا دوام بیاوری و اصلا همین عشق و از خودگذشتگی، روح و جان بیمار را تیمار می‌کند تا درمان شود و آرامش و سلامتی را هدیه می‌دهد. هنو

عاشق کمک‌کردن بود و در کنار بیماران ماند. آن‌ روزها هنوز هیچ کس نمی‌دانست آن ویروس نحس، چقدر سیاه و کشنده است؛ هنوز حتی نمی‌دانستیم که کرونا آمده یا نه. اما همه حس کرده بودیم که روزهای سختی در انتظار ماست. بیماری و مرگ همه ‌جا را گرفته بود و همه به دنبال محلی امن بودند تا زنده بمانند. ولی کادر درمان …

«آسیه حاجی‌زاده» مادر نرجس خانعلی‌زاده گفت: «اگر همون اول می‌گفتن کرونا آمده و بیمارستان که به خاطر برخی مسائل اجازه نداد بچه‌هامون ماسک بزنن اگر اجازه می‌داد که ماسک بزنید، اگر دستکش مناسبی می‌پوشیدند شاید دختر من هم به ویروس آلوده نمی‌شد و الان کنارم بود. این فکرها و اگرها و حسرتش خیلی منو اذیت میکنه.»