عالیجنابان، سران محترم کشورهای ساحلی خزر، آقایان و خانمها؛
ابتدا از رئیس جمهور محترم کشور دوست و برادر ترکمنستان برای فراهم آوردن فرصت حضور در این نشست مهم قدردانی میکنم؛ نشستی که در آن نه فقط درباره یک پهنه آبی، بلکه درباره سرنوشت مشترک ملتها، آینده نسلهای پیشرو و مسئولیت تاریخی ما در قبال یکی از ارزشمندترین میراث طبیعی جهان گفتوگو میکنیم.
امروز این میراث مشترک با تهدیدهای جدی و فزاینده مواجه است. کاهش مستمر تراز آب، تغییرات اقلیمی، افزایش دمای هوا و آب، آلودگیهای نفتی و صنعتی، تخریب زیستگاههای طبیعی، کاهش ذخایر آبزیان، تهدید گونههای ارزشمند و فشار بر جوامع ساحلی، زنگ خطری است که نمیتوان و نباید آن را نادیده گرفت.
کاهش تراز آب خزر دیگر صرفاً یک نگرانی زیستمحیطی نیست؛ این پدیده به مسئلهای اقتصادی، اجتماعی، انسانی و حتی امنیتی برای منطقه تبدیل شده است. عقبنشینی آب، بنادر و زیرساختهای ساحلی را با دشواری مواجه میکند، زیستگاههای طبیعی را از میان میبرد، معیشت صیادان و جوامع محلی را تهدید میکند و بر امنیت غذایی و چشمانداز توسعه کشورهای ساحلی تأثیر میگذارد.
واقعیت این است که هیچ کشوری بهتنهایی قادر به مهار این بحران نیست. خزر یک اکوسیستم بههمپیوسته است و هرگونه آسیب به بخشی از آن، دیر یا زود آثار خود را در سراسر این پهنه آبی آشکار خواهد کرد. از همین رو، حفاظت از خزر بیش از هر چیز به اراده سیاسی مشترک، همکاری مستمر و اقدام هماهنگ همه کشورهای ساحلی نیاز دارد.
جمهوری اسلامی ایران بر این باور است که بحرانهای زیستمحیطی، مرزهای سیاسی را به رسمیت نمیشناسند و مواجهه مؤثر با آنها مستلزم عبور از نگاههای محدود ملی و تقویت مسئولیتپذیری منطقهای است.
در جهان امروز که با بحرانهای متعدد، رقابتهای ژئوپلیتیکی، جنگها، تحریمهای یکجانبه و تضعیف چندجانبهگرایی مواجه است، همکاری زیستمحیطی میتواند یکی از عرصههای مهم اعتمادسازی و همگرایی میان کشورهای منطقه باشد. …


دانلود از کافه بازار













































































