محافل سیاسی رژیم صهیونیستی در حال بررسی سناریویی هستند که بر اساس آن «نفتالی بنت» و «آویگدور لیبرمن» ممکن است حتی در صورت کسب بیشترین کرسی توسط «گادی آیزنکوت» در میان احزاب مخالف نتانیاهو، مانع رسیدن او به نخستوزیری شوند و در مقابل، توافقی برای نخستوزیری چرخشی میان خود شکل دهند.
این سناریو بر خودداری صریح بنت و لیبرمن از تعهد به حمایت از نامزدی استوار است که بیشترین کرسی را در بلوک مخالفان به دست آورد. لیبرمن نیز پیشتر به طور علنی گفته بود آیزنکوت هنوز برای نخستوزیری آماده نیست؛ موضعی که میتواند زمینه را برای طرح نخستوزیری چرخشی میان بنت و لیبرمن و واگذاری وزارت جنگ به آیزنکوت فراهم کند.
این ارزیابی بر سه فرض اصلی استوار است. نخست اینکه بنت برای تصدی سمتهایی مانند وزارت آموزش یا وزارت خارجه به عرصه سیاست بازنگشته و هدف اصلی و اعلام شده او بازگشت به نخستوزیری است. دوم اینکه بنت پیشتر با تنها شش کرسی توانست نخستوزیر شود و نشان داد قواعد رایج در سیاست "اسرائیل" میتواند تغییر کند.
فرض سوم نیز به مصاحبههای اخیر بنت بازمیگردد. وی در پاسخ به پرسش خبرنگارانی همچون «کرن مارسیانو»، «بن کاسپیت» و «امیت سگال» درباره اینکه آیا در صورت کسب کرسیهای بیشتر توسط آیزنکوت از نخستوزیری او حمایت خواهد کرد یا نه، از پاسخ صریح خودداری کرده و تنها گفته است «افکار عمومی تعیین کننده است» یا «خواهیم دانست چگونه امور را مدیریت کنیم».
در سوی دیگر، لیبرمن نیز حاضر نشده تعهد دهد که با وجود تعداد محدود کرسیها، از مطالبه نخستوزیری صرفنظر خواهد کرد. وی در مقابل دوربینها خود را باتجربهترین و مناسبترین گزینه برای نخستوزیری معرفی کرده و با تاکید بر اینکه آیزنکوت هنوز آماده نیست، عملا صلاحیت او برای این سمت را زیر سوال برده است.
با این حال، تاکنون هیچ سند مکتوب یا توافق رسمی میان بنت و لیبرمن وجود ندارد و آخرین دیدار آنان نیز چند ماه پیش انجام شده است، اما این سناریو به طور جدی در گفتگوهای بسته بلوک مخالف نتانیاهو مطرح شده است.
بر اساس سناریوی مورد بحث، اگر «اردوگاه تغییر» در انتخابات پیروز شود و بنت مثلا ۱۴ کرسی و لیبرمن ۱۰ کرسی کسب کنند، در حالی که آیزنکوت با ۲۲ یا ۲۳ کرسی بزرگترین حزب این بلوک را در اختیار داشته باشد، بنت و لیبرمن میتوانند با مجموع ۲۴ کرسی در یک نشست خبری مشترک، پیشنهاد نخستوزیری چرخشی را مطرح کنند؛ به این صورت که هر یک دو سال نخستوزیر باشند.
آنان در چنین شرایطی ممکن است استدلال کنند جامعه اسرائیلی به سمت راست متمایل است و "اسرائیل" به رهبری باتجربه نیاز دارد. در مقابل نیز به آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد ارتش رژیم صهیونیستی، وزارت جنگ پیشنهاد خواهد شد و همزمان فشار رسانهای و سیاسی گستردهای بر او وارد میشود تا این طرح را بپذیرد و زمینه تشکیل دولت فراهم شود؛ به ویژه آنکه آیزنکوت پیشتر گفته است برای کنار زدن دولت کنونی هر کاری که بتواند انجام خواهد داد.
نویسنده این سناریو خاطر نشان میکند هرچند چنین طرحی در نگاه نخست دور از ذهن به نظر میرسد، اما سیاست رژیم صهیونیستی سابقه تحولات غیرمنتظره فراوانی دارد؛ از ماجرای معروف به «ترفند کثیف» گرفته تا زمانی که «شائول موفاز» نتانیاهو را «دروغگو» خواند و سپس به دولت او پیوست، یا خروج ناگهانی «آریل شارون» و تاسیس حزب کادیما و نیز تشکیل دولتی به ریاست رهبر حزبی با تنها شش کرسی و با حمایت یک حزب عربی.
بر همین اساس، جمعبندی این تحلیل آن است که در فضای سیاسی رژیم صهیونیستی، حتی سناریوی کنار گذاشته شدن آیزنکوت از نخستوزیری با وجود کسب بیشترین کرسی در بلوک مخالفان نیز منتفی نیست.
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید
