آزمایشگاه «لوی تاد» بررسی کرده است که سیستم عصبی پس از از دست رفتن نورونها چگونه میتواند به جای جلوگیری از این روند، خود را ترمیم کند. این راهبرد ترمیمی بر سلولهای گلیا متکی است؛ سلولهایی که از نورونها در سراسر مغز و شبکیه پشتیبانی و آنها را تغذیه میکنند. در برخی حیوانات، از جمله گورخرماهی و قورباغه، سلولهای گلیا میتوانند از بین رفتن نورونها را تشخیص دهند و با بازگشت به حالتی شبیه سلولهای بنیادی، نورونهای جایگزین تولید کنند.
پژوهشهای انجامشده در دهه گذشته نشان دادهاند که میتوان همین فرایند را در شبکیه موشهای جوان نیز تحریک کرد. از زمان کشف اولیه این فرایند در سال ۲۰۱۷، حوزه بازبرنامهریزی گلیا بهسرعت گسترش یافته و پژوهشگران توانستهاند نورونهای جدید شبکیه را از سلولهای گلیال تولید کنند. با این حال، بیشتر این مطالعات بر روشهای ارتقای این فرایند در حیوانات جوان متمرکز بودهاند.
تاد میگوید: «کل مفهوم درمانهای مبتنی بر جایگزینی سلولها معمولاً برای اختلالات تحلیلبرندهای مطرح میشود که تقریباً همگی با سالمندی مرتبط هستند. تاکنون کسی بهطور جدی بررسی نکرده بود که آیا میتوان سیستم عصبی سالمند را نیز بازسازی کرد. ما نشان دادیم که این فرایند همچنان امکانپذیر است و بنابراین هنوز امید وجود دارد؛ فقط انجام آن دشوارتر است … …
