هنر ایران برای رسیدن به استقلال فکری و جایگاه اقتصادی، باید از سنتِ ایستا عبور کرده و به سنتِ پویا و انتقادی برسد، جایی که اصالت نه یک زنجیر بلکه موتور محرکی برای تولید آثار رقابت‌پذیر باشد.