محبوبه کاظمی، رضا مافی، موزه هنرهای معاصر تهران؛ خوانش نوین از انسان هنرمند

ایران آرت : گاهی یک نمایشگاه، فراتر از یک نمایش جلوه می‌کند؛ چیدمان آثار و نشانه‌های مختلف بر دیوارهای یک موزه، بهانه‌ای می‌شوند برای یادآوری چیزی فراتر از هنر: یک هنرمند، یک دوره تاریخی، یک خط فکری که غبار زمان گرفته و حتی سهم جامعه‌ای که در صیانت از میراث فرهنگی خود کوتاهی کرده است؛ و البته نسل امروز که از دیروز خود آگاهی بایسته ندارد.

نمایشگاه پژوهشی_ هنری " برگزیده‌ای از آثار رضا مافی [۵ آذر ۱۳۲۲–۴ مهرماه ۱۳۶۱ خورشیدی] " که به کیوریتوری محبوبه کاظمی [بنیانگذار حراج تخصصی خط، خوشنویسی و هنرهای ایرانی ـ اسلامی باران ] با همت گالری ترانه باران در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد از همین جنس بود.

این نمایشگاه از ۲۵ اردیبهشت تا ۱۰ تیر ۱۴۰۳ در شش گالری موزه برپا شد و با ارائه ۱۶۲ اثر ارزشمند، مجموعه‌ای کم‌نظیر و کم تر دیده شده از خط، خوشنویسی، نقاشی‌خط، دست‌خط‌ها، مشق‌ها و وسایل و مجموعه شخصی این هنرمند فقید را پیش روی مخاطبان قرار داد.

 اما اهمیت واقعی این رویداد را شاید نتوان در عدد ۱۶۲ خلاصه کرد. ماجرا از جایی جذاب می‌شود که بدانیم این نمایشگاه، تصمیمی ناگهانی برای برگزاری این رویداد متفاوت نبود. ایده برگزاری نمایشگاهی پژوهشی ـ هنری و درخور رضا مافی ـ به عنوان یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان معاصر ایران که نوآوری و نبوغش مسیر نقاشی‌خط را دگرگون ساخت ـ سال‌ها پیش شکل گرفته بود.

گالری ترانه باران پیش‌تر، در سال‌های ۱۳۹۶ در روز جهانی موزه و نیز سال ۱۳۹۸ پروژه‌هایی با محوریت رضا مافی برگزار کرده بود و حتی در دوازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر در سال ۱۳۹۸ حتی فضایی با عنوان «موزه رضا مافی» در فرهنگستان هنر برپا کرد؛ فضایی که در آن، علاوه بر آثار، وسایل کار، اسناد، بریده‌های مطبوعاتی و اشیای مرتبط با زندگی هنرمند نیز نمایش داده شد. 

بنابراین آنچه در موزه هنرهای معاصر تهران اتفاق افتاد، در حقیقت نقطه اوج یک پروژه چندساله با همکاری نهاد موزه، هنرمندان هم‌عصر او، مجموعه‌داران و همراهی ارزشمند و بی‌دریغ خانواده رضا مافی، به‌ویژه برادر ایشان بود. و این تفاوت بسیار مهم است.

 

_ برای مانایی مافی که در ۳۹ سالگی رفت و یک پرسش بزرگ خلق کرد

  …