بازار
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از اکوایران، در صنعت خودرو جهان، بحران همیشه به معنای تعطیلی کارخانه یا توقف تولید نیست. گاهی حتی خودروسازی با برند معتبر جهانی، کارخانه‌های فعال و محصولات پرفروش، برای حفظ سودآوری ناچار می‌شود ساختار سازمانی خود را کوچک کند، هزینه‌های اداری را پایین بیاورد و بخشی از کارکنانش را با پرداخت مبالغ قابل‌توجه از مجموعه خارج کند. اتفاقی که این روزها در بی‌ام‌و جریان دارد، نمونه‌ای از همین وضعیت است؛ خودروسازی که برای کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری، به‌جای آغاز تعدیل اجباری گسترده، مسیر خروج داوطلبانه کارکنان را در پیش گرفته است.
ماجرا از برنامه بی‌ام‌و برای حذف حدود ۸ هزار موقعیت شغلی تا پایان سال ۲۰۲۷ آغاز شد. این برنامه در چارچوب توافق مدیریت شرکت با نمایندگان کارکنان تدوین شده و عمدتاً بخش‌های اداری، توسعه، تحقیق، برنامه‌ریزی و سایر فعالیت‌های غیرتولیدی را هدف قرار می‌دهد. کارکنان خطوط تولید در آلمان مشمول اصلی این بسته خروج نیستند. به بیان دیگر، هدف صرفاً کاهش تعداد افراد شاغل در کارخانه‌ها نیست، بلکه کوچک‌کردن بخش‌هایی از ساختار سازمانی است که شرکت معتقد است می‌تواند با نیروی انسانی کمتر یا سازمان‌دهی متفاوت اداره شود.
اما آنچه این برنامه را به خبر روز صنعت خودرو تبدیل کرده، مبلغی است که در برخی از پیشنهادهای خروج دیده می‌شود. گزارش رسانه‌های آلمانی از پرونده‌هایی حکایت دارد که ارزش بسته تسویه آنها از ۶۵۰ هزار یورو عبور می‌کند؛ رقمی که در نگاه اول حتی برای کارکنان یک خودروساز بزرگ نیز چشمگیر است. با این حال، این عدد سقف گزارش‌شده در برخی موارد خاص است و نه مبلغی یکسان برای همه کارکنان بی‌ام‌و. خود شرکت نیز جزئیات مبالغ پرداختی در پرونده‌های فردی را تأیید نکرده است. چرا بی‌ام‌و به کارکنانش پول می‌دهد تا بروند؟ …
