دیپلماسی ایرانی: جنگ ایران، که از ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ با حملات آمریکا و اسرائیل آغاز شد، اکنون بیش از چهار ماه و نیم است ادامه دارد و طبق اعلام وزارت جنگ آمریکا هزینهای بیش از ۳۷٫۵ میلیارد دلار برای واشینگتن داشته است. این یادداشت بر ابعاد نظامی یا دیپلماتیک جنگ متمرکز نیست، بلکه یک پرسش مشخص را دنبال میکند: پیامدهای اقتصادی جنگ بهویژه گرانی بنزین و گازوئیل و بحران کود شیمیایی از چه مسیری و با چه شدتی بر رفتار انتخاباتی رأیدهندگان جمهوریخواه، پیش از میاندورهای نوامبر ۲۰۲۶ کنگره، اثر گذاشته است.
ائتلاف انتخاباتی ترامپ از دو لایه متفاوت تشکیل شده است: هسته ایدئولوژیک مگا که رأیاش را بر پایه هویت و نه محاسبه اقتصادی میدهد، و لایهای گستردهتر و شکنندهتر متشکل از رأیدهندگان مستقل و کشاورزان – روستاییان که وفاداریشان تاریخی، اما مشروط به عملکرد اقتصادی مستقیم بوده است. جنگ ایران، از طریق دو کانال همزمان قیمت بنزین و گازوئیل برای همه مصرفکنندگان، و قیمت نهادههای کشاورزی برای تولیدکنندگان دقیقاً همین لایه دوم را هدف گرفته، و به همین دلیل است که نشانههای عصبیت و احتمال ریزش، نه در میان هسته وفادار، بلکه در حاشیه ائتلاف جمهوریخواه ظاهر شدهاند.
بنزین کالایی است که رأیدهنده روزانه قیمتش را میبیند و بنابراین شاخصی فوری برای قضاوت درباره اقتصاد کلان است. جهش میانگین ملی از ۲٫۹۶ دلار در آستانه جنگ (۲۶ فوریه ۲۰۲۶) به ۴٫۵۵ دلار در اواخر مه، و بازگشت به حدود ۴ دلار با ازسرگیری درگیریها در ژوئیه، توضیح میدهد چرا در نظرسنجی اکونومیست/یوگاو ۶۹٪ پاسخدهندگان جنگ را عامل «شدید» گرانی بنزین دانستهاند، و چرا در نظرسنجی فاکس نیوز هزینه زندگی با محوریت بنزین و غذا دغدغه اصلی ۴۶٪ رأیدهندگان است. این حساسیت آنی توضیح میدهد چرا نوسان تأیید ترامپ افت در بهار همزمان با گرانی، بهبود نسبی با کاهش موقت جنگ، و افت دوباره با شعلهورشدن آن در ژوئیه دقیقاً با نوسان قیمت بنزین همزمان بوده، الگویی که در گزارش دیلیکاس (۲۰ ژوئیه ۲۰۲۶) بهروشنی ثبت شده است. این همزمانی، ادعای علّیت را از یک فرضیه صرف به یک الگوی دادهمحور قابل ردیابی ارتقا میدهد. …
