بازار
یان گل، نظریه‌پرداز برجسته طراحی شهری، در کتاب «زندگی میان ساختمان‌ها» میان فعالیت‌های ضروری، اختیاری و اجتماعی تمایز می‌گذارد. قدم‌زدن برای لذت، نشستن و تماشای زندگی روزمره از جمله فعالیت‌هایی هستند که به کیفیت محیط وابسته‌اند. فضای عمومی مطلوب تنها امکان عبور را فراهم نمی‌کند؛ مردم را به ماندن نیز دعوت می‌کند. ویلیام وایت، پژوهشگر زندگی اجتماعی فضاهای شهری، نیز با مشاهده رفتار مردم در میدان‌ها و فضاهای عمومی نشان داد که مکث، معاشرت و تماشای دیگران بخش مهمی از حیات شهری‌اند. از این منظر، حضور مردم در خیابان لزوماً به انجام فعالیتی اقتصادی یا رسیدن به مقصدی مشخص وابسته نیست. نمونه‌ای از اهمیت این حضور جمعی را می‌توان در گردهمایی‌های شکوهمند شهرهای ایران با هدف ابراز همبستگی، مقاومت و بزرگداشت ارزش‌های مقدس انقلاب مشاهده کرد؛ جایی که فضای عمومی، فراتر از مسیر عبور، به مکانی برای بازنمایی باورها و تجربه جمعی تبدیل می‌شود. پس طراحی شهری زنده است، زیرا عرصه‌های عمومی هنوز کاربرد و اهمیت خود را دارند.
والتر بنیامین در نوشته‌های خود درباره زندگی مدرن شهری، چهره پرسه‌زن را به تصویر می‌کشد؛ کسی که بدون الزام به رسیدن به مقصدی معین، در شهر قدم می‌زند، مشاهده می‌کند و از خلال تجربه خیابان با زندگی شهری مواجه می‌شود. میشل دو سرتو نیز راه‌رفتن در شهر را یکی از شیوه‌های تجربه و معنا بخشیدن به فضا در زندگی روزمره می‌داند. این دیدگاه‌ها یادآور می‌شوند که قدم‌زدن، دیدن و دیده‌شدن، خود … …
