آنچه پس از برداشت، به طبیعت تحمیل می‌شود

گروه محیط زیست| ‌‌ پسماندهای کشاورزی آن‌قدرها هم که تصور می‌شود، بی‌خطر نیستند. تبعات خروجی کارگاه‌های فرآوری رودبار برای رودخانه سفیدرود جامعه محلی را به سمت اعتراض کشاند و آن‌طور که ابوعلی گلزاری عضو شورای راهبردی سازمان محیط زیست می‌گوید، این دسته از پسماندها، بسته به میزان و شرایط تولید آنها می‌توانند اثرات متفاوتی بر محیط زیست داشته باشند.

 

به خصوص خروجی کارخانه‌های سورتینگ و فرآوری محصولات کشاورزی که می‌توانند مواد معلق و آلاینده‌های آلی را به محیط منتقل کرده و تاثیر جدی روی اکوسیستم‌ها داشته باشند. البته او تاکید می‌کند که برای اظهار نظر دقیق درباره اثرات این آلودگی‌ها، حتما نیاز به مطالعات دقیق‌تر و برداشت نمونه‌های مناسب از محل تحت تاثیر خواهیم داشت.

 

پسماندهای کشاورزی از آنجا که تجزیه پذیر بوده و به طبیعت باز می‌گردند، از نگاه عموم به ظاهر مشکل‌زا نیستند اما کسانی که در مجاورت کارخانه‌های سورتینگ، مراکز فرآوری محصولات کشاورزی یا ... زندگی می‌کنند، به خوبی مسائل ناشی از انباشت این پسماندها را درک می‌کنند. متاسفانه آمار ملی دقیقی درباره حجم پسماندهای کشاورزی در دسترس نیست. فقط سال گذشته مدیر کل وقت دفتر پسماند از تولید سالانه 170 میلیون تن بقایای کشاورزی در ایران خبر می‌دهد که نمی‌دانیم با چه مقیاسی و در ارتباط با کدام بخش از فعالیت‌های بخش کشاورزی محاسبه شده است اما مشاهدات میدانی حاکی از آن است که دور ریز و ضایعات بخش کشاورزی کم نیست و پسماندهایش هم برای محیط زیست، خیلی بی‌ضرر نیست.

  تاثیر شرایط رهاسازی در آلایندگی 

ابوعلی گلزاری عضو شورای راهبردی سازمان محیط زیست، پسماندهای بخش کشاورزی را الزاما بی‌ضرر نمی‌داند. او بر این باور است که منشا پسماند، به تنهایی نشان نمی‌دهد که این ترکیبات برای محیط خطرناک هستند یا نه، بلکه ترکیب ماده، میزان تولید، غلظت آلاینده، شرایط رهاسازی و ... هم در تعیین مخاطرات ناشی از این ترکیبات موثر هستند.

  …