یکی از مسیرهای موثر در این زمینه، شکلدادن به مجموعههای چندکاربری است که فعالیتهای عمومی، فرهنگی، تفریحی، تجاری یا خدماتی را در پیوند با یکدیگر و در فضای باز شهری جای میدهند. تنوع کارکردی در صورت برخورداری از طراحی مناسب به پویایی مکان در ساعات و فصلهای مختلف کمک میکند و آن را از فضایی عبوری یا تکمنظوره به بخشی فعال از زندگی روزمره شهر تبدیل میکند. سازگاری اقلیمی باید از آغاز در سازماندهی این فضاها حضور داشته باشد، نه آنکه به افزودهای تزیینی در پایان فرایند طراحی محدود شود.
در این رویکرد سطوح نفوذپذیر، پوشش گیاهی، سایهاندازی، حضور آب و پیوند پیادهراهها با فضاهای سبز، اجزایی کلیدی بهشمار میروند. سطوح نفوذپذیر میتوانند به جذب آب باران در محل و کاهش رواناب سطحی کمک کنند، درختان و سایهبانها نیز با ایجاد سایه و بهبود آسایش حرارتی، استفاده از فضاهای باز را در دورههای گرم سال دلپذیرتر میسازند. ترکیب این عناصر با فضاهای مکث و مسیرهای دسترسپذیر، کیفیت محیطی را افزایش میدهد و امکان استفاده فراگیرتر از مجموعه را برای گروههای مختلف شهروندان فراهم میکند.
سازگاری اقلیمی فقط به افزودن فضای سبز یا عناصر آبی محدود نیست، بلکه به تصمیمهایی درباره استفاده مجدد از بناها و زیرساختها، پیوستگی فضاهای عمومی، انتخاب مصالح، نفوذپذیری زمین، دسترسی پیاده و تنوع فعالیتها وابسته است. میزان اثرگذاری هر راهکار به شرایط اقلیمی، ویژگیهای بستر، نگهداشت و نحوه اجرای آن وابسته است.
پراگ، جمهوری چک؛ بازآفرینی بلوک شهری به مجموعهای چندکاربری و نفوذپذیر …

بازار






















































































