بازار
زندی با نقد جدی رویه حاکم بر مدیریت سینمایی کشور، تحقق تحول و توسعه را در گرو سه فاکتور کلیدی دانست: «اول دانایی نسبت به حوزه تحت نظر، دوم همدلی و سوم تقویت روحیه سلحشوری و شجاعت.»
او با اشاره به اینکه مورد آخر حلقه مفقوده مدیریت فرهنگی ماست، تصریح کرد: «اجازه می‌دهیم فیلمی که سازمان سینمایی به آن مجوز نمایش داده، دستگاه دیگری پایین بکشد! سوال من این است که خب چرا همان دستگاه متولی صدور پروانه نمایش نمی‌شود؟ شما وقتی دندان درد دارید، سراغ پزشک متخصص می‌روید یا به حرف اطرافیان و دوستان گوش می‌دهید؟ حوزه فرهنگ هم دقیقا همین است؛ با توجه به ذات و ماهیت تفسیرپذیری‌اش و اینکه هرکس از ظن خود به یک اثر نگاه می‌کند، باید برای تشخیص درست و غلط سراغ متخصص آن رفت.»
مدیرکل اسبق نظارت و ارزشیابی ارشاد، روزهای حضورش در سازمان سینمایی را تجربه‌ای مبتنی بر امید به کار تیمی توصیف کرد، اما از چرایی بن‌بست‌ها گفت: «روزی که دعوت به همکاری شدم، فکر می‌کردم آنجا یک تیم هستیم که قرار است مشکلات را حل کنیم. از نگاه من، معنای نظارت نه انسداد و توقیف، که گشایش و افتتاح است. من حتی به آثاری که شخصا دوست‌شان نداشتم هم مجوز نمایش دادم و همه تصمیماتم بر پایه این اصل بود که هزینه‌ای به حاکمیت اضافه نکنم. اما متاسفانه وحدت رویه‌ای وجود نداشت؛ رابطه اعضا با هم بیشتر از اینکه ارگانیک باشد، مکانیکی بود و در نهایت به این نتیجه رسیدم که ما کار سیستمی بلد نیستیم و جای سیستم، افراد تعیین‌کننده‌اند.»
او با رد هرگونه ارتباط میان استعفا یا رفتن خود با نهادهای بیرون وزارت ارشاد، افزود: «فکر می‌کنم بابت رویه‌ای که در صدور پروانه نمایش آثار سینمایی در پیش گرفتم، از یک جایی به بعد تنها شدم و همکارانم پشتم را خالی کردند.» …
