پس از بیدار شدن، مغز باید به تدریج از وضعیت خواب وارد حالت هوشیاری و فعالیت روزانه شود. توجه به صداها، نور، پیام ها و تغییرات محیط در این مرحله طبیعی است.
گوشی هوشمند اما یک تفاوت اساسی با بیشتر محرک های اطراف دارد. این وسیله می تواند در چند ثانیه مجموعه ای تقریبا بی پایان از اطلاعات تازه را مقابل فرد قرار دهد؛ از پیام و خبر گرفته تا ویدئو، لایک، ایمیل و اتفاقات زندگی دیگران.
اطلاعات تازه معمولا توجه مغز را به خود جلب می کنند، به ویژه وقتی غیرقابل پیش بینی باشند. فرد نمی داند با باز کردن صفحه گوشی با یک پیام محبت آمیز، خبر نگران کننده، درخواست کاری یا تصویر جذاب روبرو خواهد شد. همین غیرقابل پیش بینی بودن می تواند میل به بررسی دوباره صفحه را تقویت کند.
آیا چک کردن گوشی بعد از بیدار شدن مغز را خراب می کند؟
خیر. ادعای خراب شدن مغز با یک بار نگاه کردن به گوشی پشتوانه علمی قابل قبولی ندارد. شواهد نیز نشان نمی دهند هر فردی که صبح گوشی خود را بررسی می کند، لزوما با آسیب شناختی یا روانی روبرو می شود.
پیامدهای استفاده از گوشی به عوامل متعددی وابسته است؛ مدت استفاده، نوع محتوا، زمان استفاده، وضعیت خواب، دلیل مراجعه به گوشی و میزان اختیاری بودن رفتار همگی اهمیت دارند.
نگرانی زمانی جدی تر می شود که استفاده از گوشی تکراری، اجباری و خارج از کنترل باشد یا خواب، کار، روابط و تمرکز فرد را مختل کند. بسیاری از مطالعات میان استفاده مسئله ساز از گوشی و نشانه هایی مانند اضطراب، اختلال خواب و دشواری توجه ارتباط پیدا کرده اند، اما بخش بزرگی از این پژوهش ها همبستگی هستند. بنابراین نمی توان نتیجه گرفت که گوشی به تنهایی علت مستقیم همه این مشکلات است. …

















